فراتحليل مطالعات انجام شده پيرامون ويژگي هاي شخصيتي افراد كارآفرين با تاكيد بر نقش خوداثربخشي بر اساس مدل مايكل فرز

هدف: كارآفريني به عنوان قلب تپنده فعاليت هاي اقتصادي، از عوامل مختلفي تاثير مي پذيرد. ويژگي هاي شخصيتي افراد يكي از مهم ترين عواملي است كه بر عملكرد افراد كارآفرين تاثير مي گذارد اما كيفيت و كميت آن در تحقيقات مختلف، يكسان نبوده است. پژوهش حاضر با استفاده از رويكرد فراتحليل، به عنوان يك روش مناسب با اصلاح اثرات غيرواقعي ناشي از خطاي نمونه گيري و پايايي پايين، قصد دارد نتايج پژوهش هاي قبلي را جمع بندي كرده و به طور آماري اثرگذاري نقش ويژگي هاي شخصيتي را مشخص مي نمايد. با توجه به اينكه براي ويژگي هاي شخصيتي ديدگاه هاي مختلفي وجود دارد؛ اين پژوهش ضمن يكپارچه سازي مطالعات انجام شده، به بررسي اين نكته نيز پرداخته كه كدام ديدگاه نظري تاثير بيشتري بر كارآفريني دارد. روش: پژوهش حاضر از حيث ماهيت هدف، بنيادي؛ بر حسب گرداوري اطلاعات توصيفي و براساس ماهيت پژوهش از نوع پيمايشي است. براي اين منظور، روش فراتحليل به كارگرفته شد و پژوهش هاي داخلي و خارجي مرتبط با موضوع از پايگاه هاي اطلاعاتي داخلي همچون جهاد دانشگاهي، مجلات نور، پژوهشگاه علوم و فناوري اطلاعات و پايگاه اطلاعات علمي وگوگل اسكولار استفاده گرديد. ابزار اندازه گيري اين پژوهش چك ليست فراتحليل بود و سپس داده هاي آماري از طريق نرم افزار فراتحليل (ويرايش دوم) مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: يافته هاي پژوهش نشان مي دهد داده ها نامتجانس بوده و عدم سوگيري انتشار در يافته ها حاكي از معنادار بودن اندازه اثر كلي است. ميانگين اندازه اثركلي مطابق با جدول كوهن، در سطح متوسط قرار دارد و لذا مي توان گفت بين ويژگي هاي شخصيتي با كارآفريني رابطه معنادار وجود دارد. به بيان دقيق تر، نتايج پژوهش حاضر نشان داد ويژگي هاي شخصيتي اعم از برونگرايي، روانرنجوري، سازگاري، با وجداني، گشودگي به تجربه، كه براساس نظريه Costa McCrae مطرح شده و يا كنترل دروني، توفيق طلبي، خلاقيت، ريسك پذيري، عزت نفس و خودكارآمدي كه Rauch Frese مطرح كردند؛ با عملكرد كارآفرينان در ارتباط است. علاوه براين، در مقايسه دو ديدگاه صفات كلي و صفات خاص شخصيتي، اندازه اثرهاي مربوط به ديدگاه صفات خاص بزرگ تربود. همچنين، از بين ويژگي هاي مختلف شخصيتي، صفات خلاقيت و خوداثربخشي اندازه اثر بزرگ تري نسبت به ساير ويژگي ها داشتند. نتيجه: مي توان نتيجه گرفت اگرچه ويژگي هاي شخصيتي عامل مهمي در عملكرد كارآفرينان است با اين حال، تمامي اين خصوصيات تاثير يكساني بر رفتار كارآفريني افراد ندارد و برخي از آن ها، كه در اين پژوهش صفات خاص ناميده شده اند، نقش پررنگ تري در اين خصوص دارند. از آنجايي كه اين خصيصه ها بر ارائه توصيفات روشن تري متمركز هستند كه در زمان و مكان يا نقش خاصي رخ مي دهد، اندازه اثر بزرگ تري ايجاد مي نمايند. و لذا توسعه اين خصيصه ها مي تواند منجر به بهبود عملكرد كارآفرينان گردد. از ديگرسو، خلاقيت و خودكارآمدي به ترتيب رابطه قوي تري با رفتار كارآفرينانه داشتند. به نظر مي رسد ايجاد يك كسب و كار جديد بيش از هرچيز مستلزم تفكري متفاوت از ديدگاه هاي رايج است و به خلاقيت و نوآوري نياز دارد. همچنين، لازم است تا فرد به توانمندي هاي خود باور داشته باشد و به نقش موثر خود در تغيير شرايط اطمينان پيدا كند تا بدين ترتيب ترديد ها مانع از رفتار كارآفرينانه ايشان نگردد.