بررسي عوامل موثر بر طرح نظريه حكومت اسلامي ؛مطالعه موردي آراء امام خميني رحمه الله و آيت الله محمد باقر صدر رحمه الله

نظريه «حكومت اسلامي» يا گفتمان تفكيك‌‌ناپذيري دين از سياست از گفتمان‌هاي مشهوري است كه توسط برخي از فقهاي شيعه در تاريخ تشيع به عنوان راه نجات جوامع شيعي از بحران‌هاي گوناگون ارائه شده است. در اين گفتمان، اسلام به مثابه يك ايدئولوژي جامع در نظر گرفته شده كه دنيا و آخرت انسان را در برگرفته است و براي همه حوزه‌هاي زندگي دستورها و احكام روشني دارد. در اين چارچوب، پژوهش حاضر در پي آن است كه چرايي ارائه طرح حكومت اسلامي را از منظر دو تن از فقهاي شيعه معاصر، يعني امام خميني و آيت‌الله سيدمحمدباقر صدر واكاوي كند. اين پژوهش مي‌كوشد ضمن بررسي شرايط تاريخي، سياسي، اجتماعي و مذهبي حاكم بر دو كشور ايران و عراق، به بررسي عوامل مؤثر بر طرح اين نظريه بپردازد. يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد شرايط سياسي حاكم بر دو كشور از جمله استبداد داخلي و استعمار خارجي، نفوذ انديشه‌هاي انحرافي و همچنين موقعيت جغرافيايي و بافت جمعيتي دو كشور به‌مثابه عوامل تأثيرگذار، در ارائه طرح تأسيس حكومت اسلامي مؤثر واقع شده است. اين پژوهش با رويكرد «توصيفي - تحليلي» و با روش «تاريخي» به گردآوري داده ها بر اساس مطالعات كتابخانه‌اي و اسنادي پرداخته است.