رابطه آگاهي و نگرش با رفتارهاي هشتگانه تبعيت از شيوه نامه‌هاي پيشگيري از كوويد- ۱۹ بين دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، ايران

مقدمه: در شرايطي كه واكسن كاملا موثر و روزآمدي عليه سويه‌هاي مختلف كرونا ويروس در دسترس همه مردم جهان نبود، تبعيت از شيوه‌نامه‌هاي بهداشتي كليد اصلي جلوگيري از انتقال بود. اما آنچه واضح است تبعيت از شيوه نامه‌هاي بهداشتي بين همه جوامع يكسان نبوده و به عوامل بسياري وابسته است. اين مقاله تاثير آگاهي و نگرش را بر تبعيت از شيوه نامه‌هاي بهداشتي كرونا مورد بررسي قرار داده است.مواد و روش كار: اين پژوهش يك مطالعه مقطعي (توصيفي) بود، كه بين ۳۸۵ نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در هفته اول خرداد ماه ۱۴۰۱ انجام شد. عوامل موثر بر تبعيت از رفتارهاي بهداشتي پيشگيري از كوويد-۱۹ با استفاده از  پرسشنامه‌ بررسي و نتايج در رگرسيون ترتيبي با نرم افزار  SPSS ۲۵ تحليل و گزارش شد. يافته‌ها: نسبت ميانگين نمرات ميزان تبعيت از مجموع هشت رفتار بهداشتي ۱۹/۰۸ به حداكثر نمره قابل كسب يعني ۲۵، ‌۷۶٪ گزارش شد. نمره آگاهي بسيار بالا ۹۴ درصد و ميانگين نمره كسب شده نگرش حدود ۷۵ درصد بود. در رگرسيون ترتيبي مشخص شد كه داشتن آگاهي در تبعيت از همه شيوه نامه‌هاي بهداشتي موثر نبوده و تنها در دو رفتار پرهيز از حضور در تجمعات و پرهيز از دست دادن هنگام ملاقات آشنايان رابطه آماري معنادار نشان داده است. به عبارت ديگر، با افزايش هر نمره از آگاهي، بخت داشتن نمرات بالاتر تبعيت در اين دو رفتار درحدود ۱/۵ برابر افزايش داشته است. در مقابل، نمره نگرش با اكثر رفتارها، به جز تبعيت از سرفه و عطسه در يك دستمال يا كنج بازو، ارتباط معنادار آماري داشته و اثر همزمان مثبتي در ميزان تبعيت از رفتارها داشته است. نتيجه گيري: بالا بودن ميزان آگاهي در ميان جامعه مورد مطالعه مي‌تواند تا حدي نشان دهنده اثر بخشي مداخلات در افزايش آگاهي باشد، اما  فاصله بين آگاهي، نگرش و رفتار نشان دهنده لزوم توجه به ساير عوامل موثر بر نگرش و رفتار است.