آينده پژوهي رسانه‌هاي مراكز استاني

هدف اين پژوهش، شناسايي آينده‌هاي ممكن براي رسانه‌هاي استاني در افق زماني ده ساله است. پژوهش حاضر از نوع تحقيق هاي كيفي است كه از روش دلفي با استفاده از تحليل تِم براي تحليل داده‌هاي حاصل از پرسشنامه باز و مصاحبه استفاده شده است و از آينده‌پژوهي و روش شوارتز در سناريونويسي براي ترسيم آينده استفاده شد. جامعه آماري شامل كارشناسان حوزه رسانه ملي و استاني و استادان حوزه آينده‌پژوهي و مديران سابق و مديران فعلي صداوسيماي استان‌ها است كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند و روش گلوله‌برفي تعداد 26 نفر انتخاب شدند. نتايج پژوهش نشان داد كه روندهاي پيش‌روي صداوسيماي مراكز استان‌‌ها عبارت‌اند از: رقابت رسانه‌اي، رشد رسانه‌هاي اجتماعي، مدل‌هاي نوين كسب‌وكار، اهميت مخاطب‌ در رسانه، ارتقاء كيفيت برنامه‌ها و محلي عمل‌‌كردن رسانه‌ها؛ طبق امتيازات ماتريس اهميت و عدم قطعيت، دو پيشران اصلي تمركز در مقابل عدم تمركز تصميم‌گيري و استقلال يا مشاركت رسانه‌ها براي شناسايي سناريوها و ترسيم آينده انتخاب شد و طبق امتياز خبرگان، اولويت سناريوها و آينده متناظر آن مشخص شد: محلي عمل‌كردن رسانه‌ها (توجه به فرهنگ و پوشش محلي)، مخاطب‌محورشدن رسانه‌ها، حركت به سوي رسانه‌هاي اجتماعي (فعاليت حداكثري در فضاي مجازي)، همگرايي رسانه‌ها، تأكيد بر برنامه‌سازي و ارتقاي كيفيـت برنامه‌ها، تأكيد بر ادامه روند فعلي مراكز و حضور رسانه‌ها در فضاي مجازي، مرجعيت رسانه‌هاي استاني و بقاي آن‌ها. همچنين آينده‌هاي محتمل به ترتيب اهميت شامل مخاطب‌گرايي رسانه‌ها، مشاركت و همكاري رسانه‌اي، توسعه فعاليت و حفظ اقتدار است.