بررسي اثر نژادگان‌‌‌هاي گرده‌‌دهنده سازگار بر برخي از خصوصيات كيفي خرماي رقم مجول

گرده‌‌افشاني براي دستيابي به محصول اقتصادي در خرما بسيار مهم است. اين پژوهش در قالب طرح بلوك‌‌هاي كامل تصادفي بر روي 15 اصله درخت رقم مجول 12 ساله در سه تكرار به مدت دو سال در باغ تحقيقاتي ايستگاه تحقيقات كشاورزي جهرم انجام شد. در اين بررسي، تأثير دانه‌‌هاي گرده  7001 به عنوان شاهد، 7004، 7013، 7030 و بوير 11 كشت‌‌بافتي روي ويژگي‌‌هاي كيفي ميوه مورد بررسي قرار گرفت. براساس نتيجه‌‌هاي اين آزمايش، با استفاده از دانه گرده 7013 بيش‌‌ترين پي‌‌اچ ميوه (6.81)، اسيديته قابل‌‌تيتراسيون (19/درصد)، ماده خشك (80.73 درصد) و خاكستر ميوه (2.61درصد) مشاهده شد. اثر نژادگان‌‌‌هاي گرده‌‌زا بر صفت مواد جامد محلول كل تأثير معني‌‌داري نشان نداد. پس از گرده 7013، نژادگان‌ گرده‌‌زاي 7030 بيش‌‌ترين تأثير مثبت را بر صفات كيفي ميوه مانند اسيديته قابل‌‌تيتراسيون (0.18 درصد)، ماده خشك (80.60 درصد) و خاكستر ميوه (2.58درصد) نشان داد. در بين نژادگان‌‌‌هاي گرده‌‌زا، گرده‌‌هاي 7013 و 7030 بيش‌‌ترين همپوشاني را با گل‌‌هاي ماده رقم مجول نشان دادند.