بهينه‌‌سازي باززايي درون شيشه‌اي انجير رقم سبز با استفاده از ريزنمونه‌هاي تك گره و نوك شاخساره

هدف از اين مطالعه، بهينه‌سازي مراحل كشت درون شيشه‌اي انجير رقم سبز بود. ابتدا براي مشخص نمودن مناسب‌ترين تيمار براي گندزدايي ريزنمونه‌ها از آلودگي باكتريايي، آزمايشي در قالب طرح كاملاً تصادفي انجام شد كه در آن از غلظت‌هاي مختلف آنتي بيوتيك سفوتاكسيم استفاده شد. سپس در مرحله استقرار، اثرات دو محيط كشتMS, WPM  و سطوح مختلف BA (0، 0.5، 1 و 1.5 ميلي‌گرم بر ليتر) در آزمايش فاكتوريل در قالب طرح به‌طور كامل تصادفي بررسي شد و پس از 4 هفته شاخص‌هاي درصد بقاء، تعداد برگ و طول ساقه ريزنمونه‌ها اندازه‌گيري شد. براي مرحله پرآوري شاخساره از محيط پايه MS با غلظت‌هاي مختلف BAP (0، 1، 2 و 3 ميلي‌گرم بر ليتر) در تركيب با IBA (0، 0.1 ميلي‌گرم بر ليتر) استفاده شد. نتايج آزمايش گندزدايي نشان داد كه باكتري‌هاي درونزا با استفاده از 100 ميلي‌گرم بر ليتر سفوتاكسيم با موفقيت حذف شدند. هم‌چنين نتايج آزمايش باززايي نشان داد كه بالاترين درصد استقرار ريزنمونه‌ها در محيط كشت MS و در غلظت 0.5 ميلي گرم بر ليتر BA مشاهده شد (100 %) كه به طور معني‌داري بيشتر از محيط كشت WPM (76.49 %) بود. در مرحله پرآوري، بيش‌ترين تعداد شاخساره و بيش‌ترين تعداد برگ در تيمارهاي 2 ميلي‌گرم بر ليتر BAP + 0.1 ميلي‌گرم بر ليتر IBA و هم‌چنين تيمار 2 ميلي‌گرم بر ليتر BAP به‌دست آمد (به‌ترتيب با 2.90 و 2.41 شاخساره و 7.77 و 6.78 برگ در هر ريزنمونه). هم‌چنين بيش‌ترين طول شاخساره در تيمارهاي 1 ميلي‌گرم بر ليتر BAP + 0.1 ميلي گرم بر ليتر IBA، تيمار شاهد و تيمار 1 ميلي‌گرم بر ليتر BAP مشاهده شد (به‌ترتيب با 1.96، 1.48 و 1.51 سانتي متر طول شاخساره).