تاثير فسفيت پتاسيم بر ويژگي‌‌هاي رشدي و فعاليت آنتي‌‌اكسيداني گياه ليموترش (Citrus aurantifolia (Christm.) Swingle) در شرايط شوري

شوري از جمله تنش‌هاي غير‌‌زيستي محدود‌‌كننده رشد مركبات است. در اين راستا انتخاب روش مناسب به‌‌منظور بهبود صفات رشدي و واكنش آنتي‌‌اكسيداني تحت شرايط تنش شوري مي‌تواند مفيد باشد. پژوهش حاضر به‌‌صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با سه تكرار به صورت گلداني در سال 1401 در گلخانه دانشگاه هرمزگان انجام شد. گياهان مورد استفاده، دانهال‌‌هاي شش ماهه (ارتفاع حدود 60 سانتي‌‌متر) ليموترش سالم و عاري از بيماري بودند. تيمارهاي آزمايشي شامل شوري (1.5، 3، 4.5 و 6 دسي‌زيمنس بر متر) و فسفيت‌ پتاسيم (صفر، 1.5 و 3 گرم در ‌ليتر) بود. نتايج نشان داد كه سطح 6 دسي‌‌‌زيمنس ‌بر‌ متر نمك منجر به كاهش تعداد برگ، طول ساقه و حجم ريشه (به‌‌ترتيب 25.27، 13.8 و 47.8 درصد) و افزايش نشت يوني و مالون‌دي‌آلدئيد (به‌‌ترتيب 50.47 و 34.5 درصد) شد. كاربرد فسفيت ‌پتاسيم (1.5 گرم در ليتر) باعث افزايش تعداد برگ، طول ساقه، حجم ريشه و طول ريشه (به‌‌ترتيب 33.87، 32.38، 15.5 و 11.05 درصد) شد. علاوه براين تيمار با فسفيت ‌پتاسيم سبب افزايش محتواي پروتئين و فعاليت كاتالاز، سوپراكسيد ديسموتاز، فنيل آلانين آمونيالياز، گاياكول‌پراكسيداز و آسكوربات پراكسيداز (به‌‌ترتيب 36.9، 95.97، 69.1، 30.20، 65.7 و 78.5 درصد) و كاهش نشت يوني و مالون‌دي‌آلدئيد (به‌‌ترتيب 75.7 و 40.6 درصد) شد. بر اساس نتايج مي‌‌توان انتظار داشت كه  فسفيت‌ پتاسيم (1.5 گرم‌ در ‌ليتر) با تحريك سيستم آنتي‌‌اكسيداني و خنثي‌‌سازي راديكال‌‌هاي آزاد اكسيژن، باعث بهبود خصوصيات رشدي و تعديل اثرات مضر تنش شوري در پايه ليموترش مي‌‌شود.