شناسايي مناطق در معرض ايجاد فروچاله با استفاده از تصاوير راداري (مطالعه موردي: دشت قروه)

يكي از مخاطراتي كه بسياري از دشت هاي ايران را دربرگرفته است، فرونشست است. فرونشست مي تواند با اثرات منفي زيادي از جمله ايجاد فروچاله همراه باشد. يكي از دشت هايي كه در طي سال هاي اخير با مخاطره فرونشست مواجه شده است و مستعد ايجاد فروچاله است، دشت قروه در شرق استان كردستان است. با توجه به اهميت موضوع، در اين پژوهش به شناسايي مناطق مستعد وقوع فروچاله در اين دشت پرداخته شده است. در اين پژوهش از تصاوير راداري سنتينل 1، تصوير ماهواره لندست 8 و اطلاعات مربوط به چاه هاي پيزومتري منطقه به‌ عنوان مهم ترين داده هاي تحقيق استفاده شده است. مهم ترين ابزارهاي مورد استفاده در تحقيق، ArcGIS، GMT، ENVI و Expert Choice بوده است. همچنين در اين تحقيق از مدل هاي سري زماني SBAS، حداكثر احتمال و AHP استفاده شده است. اين پژوهش در چند مرحله انجام شده است كه در مرحله اول به ارزيابي ميزان فرونشست منطقه پرداخته شده است. در مرحله دوم، مناطق مستعد وقوع فروچاله مشخص شده است و در مرحله سوم، به تحليل عوامل موثر در فرونشست منطقه و ارائه راهكارهاي موثر در كنترل آن پرداخته شده است. بر اساس نتايج حاصله، ميانگين افت سطح آب زيرزميني در بخش زيادي از دشت قروه بيش از 1 متر در سال بوده است و اين مسئله سبب شده است تا اين دشت در طي سال هاي 2018 تا 2022 با 379 ميلي متر فرونشست مواجه باشد. همچنين در اين پژوهش بر مبناي فرونشست رخ داده، مناطق در معرض فروچاله شناسايي شده است كه بر اساس نتايج حاصله، مناطق مجاور شهر دزج و مناطق مجاور روستاهاي وينسار، شكوه آباد و گنجي پتانسيل بالايي از نظر وقوع فروچاله دارند. با توجه به موارد مذكور، دشت قروه پتانسيل بالايي از نظر تشديد مخاطره فرونشست و وقوع فروچاله دارد و بهترين راهكار كنترل آن، برنامه ريزي بر مبناي توانمندي هاي محيطي آن است.