بررسي و تحليل انسجام واژگاني در سوره سجده

انسجام متني يكي از مهم ترين موضوعات مطرح شده در دستور زبان متن است. اين نظريه به بررسي و تحليل عناصري مي پردازد كه اجزاي تشكيل دهنده متن را به هم مرتبط مي سازد. براي اينكه يك متن منسجم باشد به سه عامل واژگاني، دستوري و پيوندي نيازمند است. هر يك از اين سه عامل خود به چند زير مجموعه تقسيم مي شوند و وجود آن ها در يك متن، باعث انسجام و پيوند اجزاي تشكيل دهنده آن متن خواهد شد. نگارنده در مقاله پيش رو بر آن است تا به روش توصيفي تحليلي، انسجام واژگاني را در سوره سجده بررسي كند و ميزان انسجام و پيوند ميان آيات و اجزاي آن را مورد تحليل و ارزيابي قرار دهد. نتايج مقاله حاكي از آن است كه سوره سجده در حوزه ي واژگاني كه شامل تكرار و هم آيي است، از انسجام بالايي برخوردار است. مهم ترين عامل اين انسجام به تكرار برمي گردد كه با پراكنده شدن در سراسر متن، آيات و اجزاي مختلف متن را به هم پيونده زده است. در حوزه هم آيي نيز عنصر تضاد نقش پررنگي در سوره ايفا كرده است؛ امري كه در راستاي معنا و مضمون اصلي متن يعني تقابل ميان مؤمنان و كافران به كار رفته است.