تحليل گفتمان پيامبران در سوره هود براساس الگوي استدلالي پاتريك چاردو (گفتمان حضرت نوح و حضرت شعيب عليهما السلام)

يكي از كاربردهاي زبان در جهت تأثيرگذاري بر ديگري استدلال كردن است. استدلال‌ها در جهت اقناع مخاطب به كار مي‌روند؛ زيرا سعي دارند مخاطب را قانع كنند كه اين تفكر درست است و يا به نفع  اوست كه تابع اين نگاه يا  اعتقاد باشد.نظريه‌ها و ديدگاه‌هاي متفاوتي در استدلال مطرح شده است. الگوي سوم در پژوهش‌هاي اين نظريه كه امتداد پژوهش‌هاي پرلمان در راستاي احياي بلاغت ارسطويي است، به بررسي استدلال درون يك گفتمان مي‌پردازد.در اين رويكرد به بررسي مسأله انواع گفتمان‌ها در رابطه با استدلال پرداخته و روش‌هايي كه گفتمان شفاهي و مكتوب از طريق آن سعي در تأثير گذاري در مخاطب دارد، مورد تدقيق و دسته بندي قرار مي‌گيرد.از آنجا كه قرآن كريم در بردارندۀ گفتمان هايي با محوريت موضوعاتي همچون: نفي شرك و بت پرستي،دعوت به توحيد، دعوت به عدل،نفي فساد بر روي زمين و...است،مي توان متن قرآن كريم را گفتماني استدلالي قلمداد كنيم كه در پي اصلاح گري است. از سوي ديگر،متن استدلال محور، ويژگي‌هايي دارد كه موجب تمايز آن با ساير متون مي‌‌گردد؛ يكي از اين ويژگي‌ها وجود دو طرف يا يك طرف منازع در آن است كه اين ويژگي نيز در قرآن بويژه سورۀ هود كه گفت و گوي پيامبران  را در خود دارد،  قابل مشاهده‌است. بر همين اساس در اين جستار برآنيم تا گفتمان‌هاي موجود در اين سوره را طبق الگوي استدلالي «پاتريك شاردو» مورد تحليل قرار دهيم.