نقش ريسك سيستماتيك در رابطه بين توسعه مالي و توسعه تكنولوژي انرژي هاي تجديدپذير: مقايسه كشورهاي درحال توسعه نفتي و توسعه يافته نفتي

باتوجه به نقش انرژي هاي تجديدپذير در فرآيند توسعه پايدار كشورها و اهميت ثبات اقتصادي و سياسي در تامين مالي پروژه هاي تجديدپذير، پژوهش حاضر با به كارگيري مدل رگرسيون انتقال ملايم پانل (PSTR) در قالب چندين مدل جداگانه، به بررسي نقش ريسك سيستماتيك (شامل ريسك سياسي، اقتصادي و مالي ) بر رابطه بين توسعه مالي (توسعه بازار سهام و توسعه بخش بانكي) و توسعه تكنولوژي انرژي هاي تجديدپذير (RET) در كشورهاي نفتي (شامل كشورهاي در حال توسعه نفتي و توسعه يافته نفتي) طي دوره زماني 2000 تا 2021 مي پردازد. در اين پژوهش با تكيه بر آزمون‌هاي كشف رفتار غيرخطي، وجود رابطه غيرخطي بين توسعه مالي و توسعه تكنولوژي انرژي هاي تجديدپذير تاييد شد، متغير ريسك سيستماتيك به عنوان متغير انتقال مناسب انتخاب گرديد و مدل غيرخطي رگرسيون انتقال ملايم پانل با تابع انتقال لاجستيك دو رژيمي با يك‌بار انتقال به عنوان الگوي پيشنهادي براي اين رابطه در نظر گرفته شد. نتايج كلي حاصل از برآورد مدل ها نشان مي دهد كه رابطه بين توسعه مالي و توسعه تكنولوژي انرژي هاي تجديدپذير بسته به سطح ريسك سيستماتيك موجود در كشورها،  متفاوت مي باشد، بدين صورت كه افزايش شاخص عددي ريسك از مقدار آستانه اي خود و ورود به رژيم دوم كه بيانگر كاهش سطح ريسك در كشورها مي باشد، تاثيرگذاري مثبت توسعه مالي بر توسعه تكنولوژي انرژي هاي تجديدپذير را بيشتر مي نمايد. همچنين يافته ها بيانگر اين است كه در رژيم اول و در سطوح بالاي ريسك (قبل از حد آستانه)، بخش بانكي در مقايسه با بازار سرمايه، تاثير بيشتري بر توسعه RET در كشورهاي نفتي داشته است، اما در رژيم دوم كه سطح ريسك پايين تر است (بعد از حد آستانه)، علاوه بر بخش بانكي، توسعه بازار سرمايه نيز تاثير مثبت بر توسعه RET داشته است. همچنين بر اساس نتايج به دست آمده شاخص هاي مختلف توسعه مالي و ريسك تاثير متفاوتي بر توسعه RET در كشورهاي در حال توسعه و توسعه يافته نفتي دارند.