گزاره «نقض مستمر تعهد بين‌المللي» از منظر حقوق مسئوليت بين‌المللي

زمينه و هدف: از آنجا كه بيشترين انواع نقض در حقوق مسئوليت بين‌المللي ناشي از نقض هاي مستمر مي باشد و پرداختن به اين موضوع از حيث ويژگي ذاتي اين گونه نقض پيامدهاي بسيار مهمي را در زمينه حقوق مسئوليت بين‌المللي به دنبال دارد. نظر به ماموريت مهم كميسيون حقوق بين‌الملل در تدوين و توسعه هنجارهاي عرفي پژوهش حاضر با تطبيق مطالعات ارزشمند كميسيون به دنبال مفهوم نقض مستمر و تطبيق آن با نظرات ساير انديشمندان اين حوزه است.روش تحقيق: روش تحقيق در اين پژوهش، توصيفي – تحليلي اســت كه بــا مطالعه كتب، مقالات معتبر و بررسي برخي از اسناد بين‌المللي صورت پذيرفته است.يافته‌ها و نتيجه‌گيري: با توجه به استمرار در نقض تعهد بين‌المللي به آن گونه كه در مجموعه مواد 2001 انعكاس يافته است، مي‌توان دانست كه بر خلاف ديدگاه مقابل، بدون توجه به عنصر زمان در مورد وجود نقض مستمر تصميم‌گيري كرد، دراين تقسيم‌بندي تنها با در نظر گرفتن عامل زمان در ارتباط با وجود نقض مي‌توان اتخاذ تصميم نمود. عامليت زمان در اين روش به دو شيوه نقش آفريني مي كند. اولين شيوه، بازه زماني كه در نظر گرفته مي شود خارج از بازه زماني ارتكاب عمل متخلفانه است؛ استمرار نقض از زماني آغاز مي شود كه اين مدت زماني سپري گرد و دومين شيوه، بازه زماني كه در نظر گرفته مي‌شود با بازه زماني ارتكاب عمل متخلفانه يكي است؛ استمرار نقض با ارتكاب عمل متخلفانه آغاز مي‌شود.