پيشگيري غيركيفري از قتل هاي ناموسي با تأكيد بر اقدامات پليسي و رويكردهاي بين المللي

زمينه و هدف: ناموس پرستي، ناموس خواهي و يا تعصب و غيرت نسبت به ناموس، نگاهي برآمده از فرهنگ مردسالاري است. در اين فرهنگ زن به عنوان ناموس و از جمله متعلقات و دارايي هاي مرد محسوب مي شود و بايد مطيع و فرمانبر او باشد. زن بايد به عنوان ناموس مرد، در درجه نخست نسبت به پدر و برادران و در مرتبه اي ديگر نسبت به شوهر و خانواده شوهر پاسخ گو باشد؛ يعني، بايد به طور كامل خواست و ارادۀ آن ها را در اين زمينه ملاك قرار دهد و تمايل خويش را به فراموشي سپارد. همين رويكرد زمينۀ تعارض درون خانواده ها را فراهم مي‌سازد و چنين تعارضي در مواردي به ارتكاب قتل زن مي انجامد. در ادبيات عمومي، چنين قتل هايي به عنوان «قتل هاي ناموسي» به شمار مي آيند.روش: پژوهش حاضر به روش توصيفي – تحليلي انجام شده است.يافته ها و نتايج: در مسير كنترل قتل هاي ناموسي در ايران به ويژه استان خوزستان با توجه به پيشينه عميق فرهنگي و سنتي حاكم بر اقوام و گروه‌هاي اجتماعي اين استان چالش‌هاي جدي در زمينه عصبيت و ساختارهاي قبيله‌اي و تفكر مردسالارانه وجود دارد. از اين رو اولويت در جهت مبارزه و كنترل قتل هاي ناموسي، تقويت و ايجاد زيرساخت هاي آموزشي و اقدمات آموزشي به پليس و ضابطين قضايي و تقويت فرهنگ و الگوي رفتاري در كنار تقويت و پيشبرد اقدامات پليسي باشد. اهميت قتل هاي ناموسي تا بدان حد است كه در پاره اي از قطعنامه مجمع عمومي سازمان ملل، اين نوع از قتل ها در رديف خشونت عليه زنان به شمار آمده و از دولت ها خواسته شده است تا براي پيشگيري، تعقيب و مجازات مجرمان اقدامات موثرتري را اعمال نمايند. از جمله بر اقدامات پيشگيرانۀ پليسي تاكيد شده است.