بررسي حضور و ويژگي‌هاي ميكروپلاستيك‌ها در آب‌هاي سطحي رودخانه‌ ‌زاينده‌رود

امروزه مقادير زيادي از انواع آلاينده‌هاي آب، از جمله زباله‌هاي دارويي، رنگ‌ها، پلاستيك‌ها، آفت‌كش‌ها و زباله‌هاي معدني، به‌وسيله‌ انسان به طبيعت تخليه مي‌شود. يكي از آلاينده‌هاي نوظهور كه به‌طور جدي بر كيفيت آب تأثير مي‌گذارد، ميكروپلاستيك‌ها هستند. نگراني روزافزون جهاني در مورد قرار گرفتن انسان در معرض ميكرو‌پلاستيك‌ها تحقيق در مورد فراواني، سرنوشت و اثرات آن‌ها را ضروري مي‌كند. اين مطالعه با هدف بررسي توزيع مكاني ميكرو‌پلاستيك‌ها و تعيين منبع احتمالي آن‌ها از سرچشمه تا پاياب رودخانه‌ زاينده رود  انجام شد. بدين‌منظور، نمونه‌برداري آب از 17 ايستگاه انجام و نمونه‌ها به آزمايشگاه منتقل شدند. به‌منظور هضم مواد آلي، نمونه‌ها به‌مدت 48 ساعت با استفاده از پراكسيد‌ هيدروژن30 درصد هضم و سپس از كاغذ صافي 45 ميكرومتر عبور داده شدند. ميكروپلاستيك‌هاي هر كاغذ صافي با استفاده از ميكروسكوپ نوري جداسازي و شمارش گرديد و نوع پليمر آن‌ها توسط دستگاه رامان شناسايي شد. محدوده‌ فراواني ذرات ميكرو‌پلاستيك‌ها، 49-2 ذره در يك ليتر آب و فيبر و خرده‌ ذره به‌عنوان فراوان‌ترين اشكال گزارش گرديد. اندازه‌ ميكروپلاستيك‌ها بين5000-50 ميكرومتر گزارش شد. سه پليمر پلي‌پروپيلن، پلي‌آميد و پلي‌اتيلن نيز توسط دستگاه رامان شناسايي شد. تخليه‌ پساب صنعتي و فاضلاب خانگي و دفع زباله توسط گردشگران از مهم‌ترين منابع ميكرو‌پلاستيك‌ در منطقه هستند. ابداع روش‌هايي جهت افزايش كارايي حذف ميكرو‌پلاستيك‌ها در تصفيه‌خانه‌هاي فاضلاب و حذف كامل آن در پساب نهايي به‌عنوان يك راهكار مؤثر در كاهش اين آلاينده توصيه مي‌شود.