تحليل و بررسي اثرات دوران همه‌گيري كوويد-19 و پس از آن بر تمايل به پرداخت افراد در جهت حفظ محيط‌ زيست

هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثرات كرونا بر تمايل به پرداخت افراد در جهت حفظ محيط‌زيست در دوران كرونا و پس از آن مي‌باشد. براي محاسبه‌ ميانگين تمايل به پرداخت افراد براي حفظ محيط‌زيست در دوران كرونا و پس از آن از روش ارزشگذاري مشروط استفاده شد. همچنين، از روش رگرسيون لجستيك براي به‌دست آوردن عوامل مؤثر بر تمايل به پرداخت استفاده شد. تعداد 228 پرسشنامه به روش در دسترس و به‌صورت آنلاين تهيه و مورد تجزيه‌و‌تحليل قرار گرفته است. با توجه به نتايج، 10/53 درصد از افراد حاضر به پرداخت مبلغي براي حفاظت از محيط‌زيست نبوده‌اند. اما 35/96درصد از افراد تمايل بالايي براي پرداخت مبالغ بالاتر در راستاي حفاظت از محيط‌زيست در دوران كرونا و پس از آن را داشتند. همچنين نتايج نشان داد كه ارزش حفاظت از محيط‌زيست در دوران كرونا و پس از آن براي فردي كه به كرونا مبتلا شده است ماهانه 3988663/9ريال و براي فردي كه كرونا را تجربه نكرده است ماهانه 278641/1ريال برآورد گرديده است كه اين مسئله بيانگر افزايش 43/14درصدي مقدار انتظار متوسط تمايل به پرداخت جهت حفاظت از محيط‌زيست براي فرد مبتلا شده به كرونا است. اين مسئله حاكي از آن است كه هنگامي كه افراد در شرايط تهديد از طرف محيط‌زيست قرار مي‌گيرند، مي‌توانند تمايل بيشتري جهت حفاظت از آن نشان دهند بنابراين ارزش‌هاي محيط‌زيست بر مبناي پرداخت‌هاي محيط‌زيستي، بيش از آن چيزي است كه افراد در حالت معمول ارائه مي‌دهند. از ديگر متغيرهايي كه بر تمايل به پرداخت افراد تأثيرگذار بوده است مي‌توان به متغيرهاي سن، متغير تعداد مصرف ماسك در ماه، و متغير ضدعفوني كردن دست‌ها اشاره كرد كه در سطح 1 درصد و با علامت منفي معني‌دار شده‌اند. در نهايت مي‌توان گفت دوران كرونا دوراني بوده است كه توجه انسان‌ها را به اهميت اثرات محيط‌زيست بر زندگي انسان‌ها و برعكس، جلب كرده است. بنابراين پيشنهاد مي‌شود كه با استفاده از نتايج اين مطالعه بيان شود كه ارزش حفاظت از محيط‌ زيست در شرايط تهديد مي‌تواند تا نزديك به 50 درصد افزايش پيدا كند و اهميت اين مسئله بايستي از طريق آموزش و تبليغات براي افراد جامعه عنوان شود كه از اين طريق آگاهي آنان نيز افزايش يابد.