بررسي حضور ميكروپلاستيك‌ها در آب و رسوب ساحل اكوسيستم مانگرو قشم (مطالعه‌ جنگل مانگروي طبل)

افزايش روزافزون توليد و مصرف پلاستيك در جهان، موجب بروز مشكلات ‌محيط‌زيستى شده است. بنابراين پايش ميكروپلاستيك‌ها در  اكوسيستم‌هاي طبيعي، ضروري است. در ناحيه‌ بين جزر و مدي ساحل جنگل مانگروي قشم، سه ايستگاه انتخاب و از آب و رسوب در سه تكرار نمونه‌برداري شد. رسوبات در دماي 50 C° به‌مدت 72 ساعت در آون قرار داده شدند سپس از الك با مش 7  ميلي‌متر گذرانده شدند. سپس نمونه‌هاي رسوب و آب، ابتدا با محلول اشباع NaCl و بعد با محلول اشباع NaI مخلوط شدند. بخش رويي محلول‌هاي نمكي، با استفاده از كاغذ صافي واتمن (Cat No. 1442) فيلتر و كاغذ صافي در دماي C° 60 به‌مدت 12 ساعت در آون قرار داده شد. در نهايت فيلترها توسط استريوسكوپ مورد بررسي قرار گرفتند. بيش‌ترين وكم‌ترين ميانگين تعداد ميكروپلاستيك در رسوبات، به‌ترتيب در ايستگاه 1 با 19/14±54/67 و در ايستگاه 3 با 3/06±9/67 ذره بر كيلوگرم رسوب خشك مشاهده شد. همچنين ميانگين تعداد ميكروپلاستيك‌ها در آب در ايستگاه 1 با 17/6±33/51 بيش‌ترين و در ايستگاه 3 با 1/53±33/3 ذره بر ليتر كم‌ترين مقدار را داشت. بين حضور مقدارميكروپلاستيك‌ها درآب و رسوبات همبستگي (0/96=R2) مشاهده شد. تشابه بر اساس ميزان حضور ميكروپلاستيك در آب و رسوب، در ايستگاه‌هاي 2 و 3 مشاهده شد (0/95=ρ). به‌طور كلي مي‌توان بيان نمود، تعداد ميكروپلاستيك در مناطقي كه فعاليت و حضور انساني بيشتر است، درآب و رسوب بيشتر بود.