بررسي عوامل مؤثر بر رفتار غذادهي مردم به سگ‌هاي ولگرد در شهرستان جيرفت

امروزه جمعيت سگ‌هاي ولگرد در سراسر دنيا در حال افزايش است كه اين امر منجر به تعارض بين انسان و سگ ها در محيط هاي شهري شده است. درك احساسات و نگرش مردم نسبت به سگ‌هاي ولگرد مي تواند به حل اين تعارض كمك كند. در سال‌هاي اخير، حضور سگ‌هاي ولگرد در شهرهاي مختلف كشور افزايش يافته است كه اين امر منجر به افزايش گاز گرفتگي، ترس، بهم زدن آسايش و سلامت مردم شده است.  هدف اصلي مطالعه‌ حاضر بررسي عوامل مؤثر بر رفتار غذادهي سگ هاي ولگرد شهرستان جيرفت توسط مردم در استان كرمان در يك مهر تا يك دي ماه  1401 است. بدين‌منظور متغير غذا‌دهي و عدم غذا‌دهي به‌عنوان متغير وابسته و متغيرهاي ديگر از جمله سن، جنس، سطح تحصيلات، ترس مردم و همچنين موافقت مردم با نقش تهديدكنندگي حضور سگ ها در امنيت و سلامتي مردم، و تعدد غذادهي نزديكان آنها به سگ هاي ولگرد به‌‌عنوان متغير‌هاي مستقل در نظر گرفته شدند. با كمك مدل رگرسيون لجستيك، اين روابط بررسي شد. يافته‌ها نشان داد 34/5درصد از پاسخ‌دهندگان به سگ هاي ولگرد غذا مي دادند. همچنين نتايج نشان مي دهد در افراد با ترس بيشتر نسبت به سگ هاي ولگرد (0/000=P؛ 0/810=B) و آنهايي كه سگ ها را به‌عنوان يك تهديد براي امنيت و سلامتي خود تلقي مي كنند (0/009=P؛ 0/473=B)، تمايل به غذادهي كاهش مي يابد. همچنين نتايج نشان داد كه خانم ها در مقايسه با آقايان (0/000=P؛ 0/060=B) تمايل بيشتري به غذا دهي به سگ هاي ولگرد دارند. سن و تحصيلات تأثير معني‌داري بر رفتار غذادهي مردم ندارد. اين مطالعه نشان مي دهد كه مديريت پايدار جمعيت سگ هاي ولگرد و حل تعارض آنها با مردم نيازمند درك عميق از نگرش، ادراك، احساس و ديگر عوامل مي‌باشد.