اثر برخي صفات مورفولوژيكي و رقابتي ارقام و نوع مديريت بر كنترل علف‌هاي هرز مزارع سيب زميني(Solanum tuberosum L.)

بـا توجـه بـه رونـد افـزايش جمعيت، نياز به توليد بيشتر سيب‌زميني از طريـق بهبـود مـديريت زراعي امري اجتناب‌ناپذير است. يكي از چالش‌هاي مهم در كشاورزي مديريت علف‌هاي هرز است، كه اگر كنترل نشوند، مي‌توانند، به تخريب محصولات كشاورزي و كاهش بهره‌وري زمين‌هاي كشاورزي منجر شوند. استفاده از سموم شيميايي در كشاورزي علاوه بر اينكه مي‌تواند به سلامتي انسان و حيوانات آسيب بزند، بلكه به آلودگي محيط‌زيست و مقاومت علف‌هاي هرز نسبت به سموم منجر شود. به همين دليل، جست‌وجوي روش‌هاي مديريت غير شيميايي علف‌هاي هرز از اهميت خاصي برخوردار است. امروزه بسياري معتقدند، كه كليد موفقيت كنترل علف‌هاي هرز به ويژه در سيستم‌هاي كشاورزي پايدار استفاده از ارقام با توانايي رقابت بالا است. اين آزمايش در سال هاي زراعي 1401-1400 و 1402-1401 روي گياه سيب‌زميني به‌صورت اسپليت‌پلات در 3 تكرار اجرا شد. فاكتور اول كشت سه رقم مختلف سيب‌زميني (آگريا، جلي و ليدي‌رزتا) و فاكتور دوم شامل ۵ نوع مديريت (وجين كامل، گياه پوششي چاودار، گياه پوششي شبدر، علفكش پاراكوات و شاهد) بود. در كل تيمار چاودار، پاراكوات و شبدر نسبت به شاهد وزن خشك علف‌هاي هرز را به ترتيب 53.63، 2.40 و 48.36 درصد كاهش دادند. عملكرد غده سيب‌زميني در تيمارهاي وجين، چاودار، شبدر و پاراكوات نسبت به شاهد به ترتيب به ميزان 63.75، 53.21 و 47 و 1.72 درصد افزايش يافت. با توجه به نتايج، گياهان پوششي در كاهش تراكم علف‌هاي هرز به طور موثري ظاهر شدند. سرعت افزايش ارتفاع و درصد پوشش نيز در هر سه رقم متفاوت بود. در صفت ارتفاع آكريا جلي ليدي‌رزتا و در صفت درصد پوشش ليدي‌رزتا آكريا جلي ظاهر شدند. بنابراين، اثر ارقام سيب‌زميني و گياهان پوششي در مديريت علف‌هاي هرز غير قابل انكار است، و تا حد زيادي باعث سركوب علف‌هاي هرز شده و هزينه‌هاي توليد را كاهش مي‌دهد. با چنينن رويكردي مي‌توان تا حد زيادي به سمت سلامت جامعه و كشاورزي پايدار گام برداشت.