بررسي ايده مقاومت در انديشه امام خميني(ره)

وجوب دفاع از سرزمين‌هاي اسلامي و مقاومت در مقابل دشمنان مسلمانان و سرزمين‌هاي اسلامي يكي از مهمترين آموزه‌هاي فقهي و ديني به شمار مي‌رود. بگونه اي كه فقها و انديشمندان اسلامي در همه دوران و البته به انحاي مختلف آن را مدنظر داشته اند. زيرا با توجه به منابع ديني و عقلي، جامعه اسلامي به مثابه پيكره واحدي مي باشد كه مسلمين نمي توانند در قبال تهاجم بيگانگان به ساير مسلمانان، بي تفاوت باشند؛ چنان كه خداوند متعال در قرآن كريم با صراحت به حمايت و دفاع از ستمديدگاني كه مورد ظلم قرار گرفته و از وطن و سرزمين خويش اخراج و آواره شده اند، فرمان مي دهد. بر همين اساس ايده مقاومت به مثابه يكي از مهمترين اركان انديشه سياسي امام خميني(ره) ريشه در سيره پيامبر اكرم(ص) و قيام امام حسين(ع) دارد، با مولفه هايي هم چون؛ ظلم ستيزي، استكبار ستيزي، روحيه جهادي و احيا و تقويت هويت ديني؛ از بدو پيروزي انقلاب اسلامي تا كنون ياري دهنده ما در مقابله با بسياري از شرايط سخت و تهاجمي دشمنان ها بوده است. در مقاله پيش رو مهمترين پرسش عبارت است از اينكه: مهمترين مبنا و شاخصه هاي ايده مقاومت در انديشه امام خميني كدام است؟ فرضيه مطرح شده مدعي است: مقاومت در انديشه امام خميني شامل مرزبندي دقيق، شفاف، آشتي‌ناپذير و درافتادن تهاجمي با دشمن با رويكرد سياسي است. روش تحقيق دراين مقاله توصيفي تحليلي مي باشد.