مؤلفه‌هاي ريسك‌پذير در زنجيره تأمين پروژه‌هاي تحقيقاتي صنايع پتروشيمي

صنايع پتروشيمي، به‌عنوان مجموعه‌اي از سازمان‌هاي پروژه محور با پروژه‌هاي تحقيقاتي و توسعه صنعتي پيچيده و با سطح فن‌آوري‌هاي بالا، به‌منظور مقابله با تغيير و تحولات محيط و نياز بهره‌برداران و دستيابي به اهداف استراتژيك، همواره نياز به استفاده از ابزارها و روش‌هاي جديد براي كاهش هزينه‌ها، بهبود كيفيت و زمان به‌منظور مديريت بهتر، مؤثرتر و كارآمدتر پروژه‌هاي در دست اقدام دارد. موفقيت پروژه‌هاي تحقيقاتي و توسعه صنايع پتروشيمي، وابستگي زيادي به برخورداري از زنجيره‌هاي تأمين قوي و پايدار داشته و رقابت بين سازمان‌هاي پروژه محور پتروشيمي، به رقابت بين زنجيره‌هاي تأمين آنها تبديل‌شده است. هدف اصلي اين مقاله شناسايي عوامل مؤثر در نحوه مديريت زنجيره تأمين است. پژوهش حاضر ازنظر روش؛ كاربردي، ازنظر هدف؛ توصيفي- پيمايشي و ازنظر زماني؛ تك مقطعي بوده است و جامعة آماري آن را كه به دليل محدود بودن اعضاء بر اساس روش سرشماري اعضاء، 40 نفر از متخصصان زنجيره تأمين در شركت پتروشيمي شيراز تشكيل دادند. روش تجزيه‌وتحليل داده‌ها نيز بر اساس فرآيند سلسله مراتبي بوده كه نتايج پژوهش نشان داد ريسك‌هاي توليدكننده به‌عنوان مهم‌ترين معيار ريسك زنجيره تأمين با درجه اهميت 0.410 در رتبه اول و سپس ريسك‌هاي مشتري نهايي با درجه اهميت 0.269، ريسك‌هاي تأمين‌كننده با درجه اهميت 0.212 و درنهايت ريسك‌هاي توزيع‌كننده با درجه اهميت 0.109 در رتبه‌هاي دوم تا چهارم قرار گرفتند.