مدل چند سطحي براي مديريت اختلال در شبكه زنجيره تامين پايدار خدمات اورژانسي در زمان وقوع بحران (مورد مطالعه: شهر تهران)

اهيمت مديريت زنجيره تامين در سلامت و بهداشت بر كسي پوشيده نيست. لذا مراكز درماني و بيمارستاني در زمان حوادث طبيعي و بحران ها در صورت مكان يابي صحيح مي توانند خسارات جاني را تحت كنترل بيشتر در آورند. هدف از اين مطالعه، پيكره بندي زنجيره تامين پايدار بخش خدمات درماني براي تعيين مسيريابي مناسب تسهيلات درماني است. اين پژوهش با استفاده از يك مدل رياضي سه سطحي شامل تامين كننده ها، مراكز پزشكي و نقاط تقاضا (مناطق شهر تهران)، شرايط عدم قطعيت در قالب سناريوهاي مختلف را به روش بهينه سازي مطرح مي كند كه در آن مراكز خدمات پزشكي در سناريوهاي مختلف دچار اختلال مي شوند. كاربرد اين مدل بر روي مطالعه موردي برگرفته از داده هاي مركز اورژانس شهر تهران مورد بررسي قرار گرفت. نتايج عددي نشان دهنده درست و منطقي بودن نتايج حاصل از مدل رياضي است. در اين شرايط مي توان اين مدل را براي شبكه هاي مختلف تحت اختلال مورد بررسي و مقايسه قرار داد. در نهايت، نتايج حاصله از پياده سازي مدل و آزمايش‌هاي تحليل حساسيت هاي مسيريابي تسهيلات به همراه نقاط تقاضا و محدوديت هاي آن ارائه شده است.