بررسي عوامل موثر بر هماهنگي بين سازماني، در مديريت بحران بلاياي طبيعي سازمان هاي مرتبط با بحران استان كهگيلويه و بويراحمد

با توجه به اينكه بحران‌هاي مختلف طبيعي، اغلب ماهيت غيرمترقبه و غافل‌گيركننده دارند و لزوم هماهنگي بين‌سازماني براي مديريت اين بحران‌ها، هدف از اين تحقيق، بررسي نظر 140 نفر از جامعه آماري تحقيق در خصوص عوامل موثر بر هماهنگي بين سازماني، در سازمان‌هاي مرتبط با بحران و بررسي تأثير هماهنگي بين‌سازماني، بر مديريت بحران در بلاياي طبيعي، مي‌باشد. در اين تحقيق از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي نسبي استفاده گرديد. اين تحقيق از نظر هدف كاربردي و از نظر شيوه گردآوري داده‌ها، پيمايشي و از نوع همبستگي است. با توجه به پيشينه تحقيق ابتدا پس از ترسيم مدل مفهومي تحقيق، پرسشنامه محققين ساخته طراحي و پس از بدست آمدن پايايي و روايي لازم، نسبت به جمع‌آوري داده‌ها اقدام شد. پس از توصيف سوالات با نرم‌افزار اس‌پي‌اس‌اس، آزمون فرضيه تحقيق با توجه به روش معادلات ساختاري و تحليل‌عاملي با استفاده از نرم افزار پي‌ال‌اس، انجام شد. كه پس از انجام آزمون‌هاي آماري، مشخص گرديد: روابط غيررسمي، عوامل اصلي هماهنگي و روابط غيررسمي بر هماهنگي بين سازماني، تأثير دارند. روابط غيررسمي با 76 درصد، بيشترين تأثيرگذاري را بر هماهنگي بين‌سازماني در ستاد مديريت بحران استان دارد. تأثير هماهنگي بين‌سازماني بر عناصر مديريت بحران، نيز معني‌دار گرديد. بيشترين تأثيرگذاري هماهنگي بين سازماني بر عناصر مديريت بحران بر مراحل مقابله با بحران(0.55)، پيش‌بيني بحران(0.54)، آمادگي در برابر بحران(0.45) و احياء و بازسازي بحران(0.01) بوده است.