يك مدل برنامه‌ريزي رياضي براي توزيع اقلام امدادرساني در يك زنجيره تأمين بشردوستانه

پس از وقوع بلاياي طبيعي در مقياس بزرگ، كمبود عرضه و توزيع ناعادلانه باعث خسارات مختلف مي‌شود كه مانع عملكرد زنجيره تأمين بشردوستانه مي‌شود. براي اين منظور، در اين مقاله اين مسئله را به‌عنوان يك مدل برنامه‌ريزي دوسطحي به‌منظور كمينه كردن نرخ تقاضاي برآورده نشده، خطرات محيطي بالقوه، هزينه­هاي اضطراري در سطح بالايي تصميم‌گيري زنجيره و همچنين، ماكزيمم كردن رضايت درك شده بازماندگان در سطح پايين تصميم­گيري زنجيره مدل‌سازي مي‌شود. سلسله‌مراتب تصميم فرموله مي‌كند. براي حل مدل پيشنهادشده از روش اپسيلون محدوديت اصلاح‌شده استفاده شده است. با توجه به نتايج به‌دست‌آمده، ضريب خطر ضايعات اثر قابل‌توجهي بر روي تابع محيطي تحميل مي‌كند و تأثيري بر روي تقاضاي برآورده نشده و هزينه‌هاي ضروري ندارد. همچنين، با اعمال تغييرات در مقدار اپسيلون فاصله قابل‌قبول براي تعيين راه‌حل‌هاي نامطلوب مسئله چندهدفه ارائه‌شده است. اين تحقيق نتايج ارزشمندي به مديران و تصميم گيران براي اخذ تصميم باارزش بعد از وقوع بحران براي كنترل اوضاع ارائه مي‌كند.