نقش مديريت شهري درتوسعه بافت هاي فرسوده با رويكرد توسعه پايدار از ديدگاه شهروندان، مطالعه موردي: بافت تاريخي بوشهر

مديريت شهري در راستاي توسعه پايدار به‌طور خاص در بافت هاي فرسوده يكي از مباحث مهم و اساسي قلمرو مطالعات شهري در كشورهاي مدرن و درحال‌توسعه ازجمله كشور ايران به شمار مي‌آيد كه مشكلات خاصي را در دل خود دارا هستند. بر اين اساس پژوهش حاضر با نام تحليل و نقش مديريت شهري درتوسعه بافت هاي فرسوده با رويكرد توسعه پايدار(مطالعه موردي بافت تاريخي بوشهر) مورد بررسي قرار گرفته است. وشاخص‌هاي توسعه پايدار آن مورد بررسي قرار گرفته اند. تحقيق حاضر كه با استفاده از مطالعات پيمايش ميداني و روش تحقيق توصيفي- تحليلي انجام شده،به كمك ابزار پرسشنامه الكترونيكي از ميان نمونه آماري 381 نفر با فرمول كوكران تعيين شده و پايايي آن با آلفاي كرونباخ 90.6 مورد تأييد قرار گرفته است همچنين تجزيه‌وتحليل داده‌ها از روش‌هاي آمار توصيفي، شاخص‌هاي گرايش به مركز (ميانگين، ميانه و نما) و شاخص‌هاي پراكندگي (واريانس، انحراف معيار، كشيدگي و چولگي و ...) استفاده شد. سپس با استفاده از نرم‌افزار(SPSS) نسخه 22، براي آزمون فرضيه‌ها از روش‌هاي آماري ضريب همبستگي، رويكرد پيشرفته معادلات ساختاري (تحليل عامل تأييدي مرتبه دوم) استفاده گرديده است. يافته‌هاي تبييني از آزمون T-Test تحقيق نشان داد كه از ديد ساكنان وضعيت شناسي نقش مديريت شهري در راستاي توسعه پايدار بافت فرسوده شهر بوشهر نشان مي‌دهد كه ميانگين محاسبه‌شده نمره آزمودني‌ها در فاصله اطمينان 95 درصدي آزمون t و در حد بالاي آن قرار دارد؛ مي‌توان نتيجه گرفت كه وضعيت مديريت شهري در راستاي توسعه پايدار بافت فرسوده در محدوده موردمطالعه در وضعيت مطلوب قرار دارد و اين يافته در سطح (0/1=α) معنادار است.