بررسي توسعه فضاي شهري در راستاي مواجهه با مخاطرات محيطي (مطالعه موردي: شهرستان نور)

امروزه سكونتگاه هاي انساني، در نقاط مختلف دنيا به دلايل متعدد در معرض آسيب ناشي از مخاطرات طبيعي قرار دارند. اين مخاطرات كه آسيب هاي جاني و مالي فراواني را با خود به همراه دارند نيازمند اقدامات پيشگيرانه مي باشند. هدف از پژوهش حاضر نيز بررسي توسعه فضاي شهري در راستاي مواجهه با مخاطرات محيطي در شهرستان نور مي باشد. روش انجام اين تحقيق نيز توصيفي مي باشد. جمع آوري داده ها با استفاده از مطالعات كتابخانه اي و اسنادي و پرسشنامه اي مي باشد.جهت تحليل پرسشنامه ها از روش ANP و روش منطق فازي به ارزش گذاري هريك از معيارها و تعيين ضرايب اهميت آنها پرداخته شود و براساس نتايج آن، ارزيابي فضايي با استفاده از نرم افزار ArcGis صورت گرفت و پهنه هاي مخاطره مشخص گرديد. با توجه به نتايج پهنه بندي پتانسيل خطر، نواحي شمالي و جنوبي شهرستان،داراي بيشترين پتانسيل مخاطرات مي باشد. جهت پيش بيني ميزان توسعه مناطق مسكوني نيز از مدل تركيبي زنجيره ماركوف و اتوماتوي سلولي استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه گسترش مداوم مناطق ساخته شده در دهه‌هاي گذشته باعث تغييرات سريع كاربري زمين شده و مناطق ساخته‌شده اين شهرستان از 2.43% كل مساحت در سال 2010 به 3.68% در سال 2019 افزايش‌يافته است. نتايج همچنين نشان داد كه بدون توجه به مخاطرات طبيعي، مناطق ساخته‌شده افزايش خواهند يافت و در نتيجه شهرنشيني، مناطق ساخته شده بيشتر به سمت اراضي پر خطر سوق پيدا خواهند كرد. با اين حال اگر سياست‌هاي توسعه پايدار به‌طور كامل اجرا شوند، شهرها و مناطق ساخته‌شده قادر خواهند بود فضاهاي توسعه خود را به خاطر منافع خود شهر و ساكنان آن از مناطق پرخطر حفظ كند.