بهينه‌سازي استحكام برشي اتصالات لحيم‌كاري سخت فولاد زنگ‌نزن 420 با استفاده از پركننده پايه نيكل BNi-2 به روش رويه پاسخ

در اين تحقيق به بررسي شرايط بهينه در تأثير پارامترهاي دما، زمان و درز اتصال در اتصالات لحيم‌كاري سخت فولاد زنگ نزن 420 با فلز پركننده پايه نيكل BNi-2 بر روي استحكام برشي نمونه‌هاي لب روي لب به روش رويه پاسخ پرداخته شده است. پارامترهاي دما، زمان و درز اتصال از طريق طراحي آزمايش به روش باكس بنكن تعيين شدند، بطوريكه ضخامت آلياژ پايه نيكل BNi-2 در اين تحقيق 0.04، 0.07 و 0.1 ميلي‌متر در نظر گرفته شد. بعد از آماده‌سازي نمونه‌ها، آنها در دماهاي °C 1000، °C 1070، °C 1140 در زمان 10، 30 و 50 دقيقه در كورۀ خلأ قرار گرفتند. آزمون مكانيكي كشش براي تعيين استحكام برشي اتصالات انجام شد. مشاهده شد كه افزايش درز اتصال از 0.04 تا 0.1 ميلي‌متر باعث كاهش 14 درصدي استحكام برشي گرديد. همچنين افزايش دماي كوره از °C1000 تا °C1140 باعث افزايش 21 درصدي استحكام برشي و افزايش زمان كوره از 10 تا 50 دقيقه باعث افزايش 27 درصدي استحكام برشي شده است. در انتها با بهينه‌سازي به روش رويه پاسخ مشاهده گرديد كه اتصالي با درز اتصال 0.04 ميلي‌متر، دماي °C 1109.84 و زمان 46.58 دقيقه داراي بيشترين استحكام برشي به مقدار 164.429 مگاپاسكال مي‌باشد.