بررسي تجربي استفاده از عملگر پلاسما تخليه سد دي ‌الكتريك(DBD) به عنوان وينگلت مجازي

كنترل جريان براي كاهش پسا و افزايش نيروي پيشران و در نهايت افزايش نسبت برآ به پسا (L/D) همواره مورد توجه متخصصين آيروديناميك بوده است. روش‌هاي زيادي جهت كاهش پساي القائي وجود دارد. استفاده از عملگرهاي پلاسماي DBD، يكي از جديدترين روش‌ها در كاهش پساي القايي مي‌باشد. در اين پژوهش، جهت بررسي عملكرد عملگرهاي پلاسماي DBD، از شش چيدمان عملگر پلاسما به عنوان وينگلت مجازي استفاده شده است. آزمايشات بر روي بال با ايرفويل NACA0012 انجام شده است. اين آزمايشات در دو رينولدز ۱۵۰,۰۰۰ و ۳۰۰۰۰۰ و در دو ولتاژ، ۶ كيلو ولت و ۱۰ كيلو ولت و زواياي حمله مختلف انجام گرفته است. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان مي‌دهد، استفاده از اين نمونه عملگر پلاسمايي در نوك بال به‌عنوان وينگلت مجازي مي‌تواند، نسبت برآ به پسا را در بعضي موارد تا حدود ۲۵ درصد افزايش دهد و استفاده از دو چيدمان دايره‌اي كوچك و خطي بزرگ به‌ترتيب، بهترين عملكرد نسبت به ساير مدل‌ها جهت استفاده به عنوان وينگلت مجازي دارند.