بررسي الگوي مقاومت دارويي گونه‌هاي درماتوفيت جداشده از 27 بيمار مراجعه‌كننده به بيمارستان پوست رازي

زمينه و هدف: به موازات افزايش موارد ابتلا به درماتوفيتوزيس بدن و درماتوفيتوزيس كشاله ران، موارد گونه‌هاي مقاوم به داروهاي ضدقارچي به‌ويژه تربينافين رو به افزايش است. مطالعه حاضر به‌منظور بررسي الگوي مقاومت دارويي گونه‌هاي درماتوفيت جداشده از 27 بيمار مراجعه‌كننده به بيمارستان پوست رازي طراحي شد.روش اجرا: نمونه پوسته بيماران از ناحيه كشاله ران، باتك و بدن از حاشيه فعال ضايعه جمع‌آوري شد. مقداري از نمونه پوسته بيمار زير ميكروسكوپ، ازنظر وجود آرتروكنيدي و هايف قارچي بررسي شد. كشت بروي محيط اختصاصي سابورو دكستروزآگار 2% همراه با كلرامفنيكل و سيكلوهگزاميد جهت تعين هويت اوليه گونه‌هاي درماتوفيتي، از خصوصيات مرفولوژيك استفاده شد. براي شناسايي دقيق ترايكوفايتون‌هاي جداشده از پوسته بيماران به روش ژنوتايپينگ (مولكولي)، از آغازگر‌هاي ITS1 و ITS4 (آغازگرهاي يونيورسال) استفاده شد. انجام تست حساسيت دارويي ميكرودايلوشن براث طبق پروتكل CLSI-M38-3rd ed - براي ايزوله‌هاي درماتوفيتي نسبت به داروهايتربينافين، اريتروكونازول، فلوكونازول و وريكونازول انجام شد.يافته‌ها: 25 بيمار با جدايه ترايكوفايتون ايندوتينه‌آ آلوده شده بودند. 2 بيمار با جدايه ترايكوفايتون اينترديجيتال آلوده شده بودند. در مطالعه حاضر 4.27 (14.81%) از بيماران داراي مقاومت ضدقارچي (1 ميكروگرم در ميلي‌ليتر³حداقل غلظت مهار رشد قارچ براي تربينافين) بودند.نتيجه‌گيري: عدم انجام معاينات قارچ‌شناسي قبل از شروع درمان مي‌تواند منجر به تشخيص اشتباه شود. عدم استفاده از تست حساسيت ضدقارچي مديريت موارد مقاوم به درمان را چالش‌برانگيز مي‌كند. تركيبات درماني ناكافي و نامناسب مي‌تواند تعداد گونه‌هاي مقاوم در سراسر جهان را افزايش دهد.