برآورد تبخيرتعرق گياه نيشكر با استفاده از الگوريتم سبال و روش پريسلي تيلور (مطالعه موردي كشت و صنعت اميركبير اهواز)

تبخير يكي از پارامترهاي مهم در مديريت پيكره‌هاي آبي است، با توجه به محدوديت روش‌هاي فيزيكي و تجربي برآورد تبخير، استفاده از فناوري سنجش از دور به‌دليل امكان برآورد مكاني اطلاعات و هم‌چنين حداقل نمودن استفاده از داده‌هاي هواشناسي مي‌تواند كاربرد وسيعي در محاسبه تبخير داشته باشد. در اين پژوهش با‌استفاده از الگوريتم سبال براي محاسبه آلبيدوي سطح، دماي سطحي و شاخص وضعيت پوشش گياهي از داده‌هاي ماهواره‌اي لندست هشت و سنتينل دو چند طيفي و اطلاعات هواشناسي مانند درجه حرارات، ساعات آفتابي، باد و غيره استفاده شده و در نهايت تبخيرتعرق در كشت و صنعت نيشكر واحد اميركبير واقع در جنوب غربي خوزستان، محاسبه شد و نقشه‌هاي تبخيرتعرق براي سال‌هاي 1396 و 1397 تهيه گرديد. هم‌چنين تبخيرتعرق واقعي با استفاده از روش پريسلي تيلور محاسبه شد و با روش سبال مورد مقايسه قرار گرفت. ميانگين تفاضل مطلق بين روش الگوريتم سبال و پريسلي تيلور  براي سال‌هاي 1396 و 1397 به‌ترتيب برابر 0.175 و 0.171 ميلي متر بر روز به‌دست آمد و ميانگين تفاضل مطلق بين روش الگوريتم سبال و لايسيمتر براي سال‌هاي 1396 و 1397 به‌ترتيب برابر 0.185 و 0.236 به‌دست آمد. نتايج نشان داد كه تبخيرتعرق محاسبه‌شده با اين دو روش قابل قبول است و الگوريتم سبال توانايي بالايي در تعيين تبخيرتعرق برخوردار است.