ارزيابي مالي و اقتصادي احداث و راه‌اندازي كارخانۀ توليد پيل سوختي به‌عنوان يك فناوري پيشرفته در ايران

پيل‌هاي سوختي تجهيزات الكتروشيميايي‌اند كه با تركيب هيدروژن و اكسيژن از طريق ايجاد بار الكتريكي در راستاي يك غشا،‌ برق توليد مي‌كنند. پيل‌هاي سوختي، به‌عنوان بخشي از فناوري‌هاي‌ پيشرفتۀ امروزي، نقش بسيار مهمي در تأمين انرژي پاك و به‌ويژه براي توسعۀ حمل‌ونقل مبتني بر هيدروژن خواهند داشت. از اين‌رو، توسعۀ بازار پيل سوختي مستلزم كاهش قيمت آن است و اين كاهش قيمت نيازمند افزايش تيراژ توليد است. در مطالعۀ مالي و اقتصادي توليد پيل سوختي با ظرفيت اسمي يك ميليون واحد در سال در ايران، بر اساس مفروضاتي كه مطابق با استانداردهاي يونيدو براي مدل‌سازي مالي و اقتصادي با نرم‌افزار كامفار است، مدل‌سازي انجام شده است. بر اساس مهم‌ترين شاخص ارزيابي مالي و اقتصادي طرح‌هاي صنعتي، ميزان نرخ بازده داخلي به‌مراتب بيشتر از نرخ تنزيل تعريف‌شده است. همچنين شاخص دورۀ بازگشت سرمايه در دو حالت عادي و متحرك بين 4 تا 5 سال است كه بعد از اين دورۀ زماني، ميزان جريانات نقدي غيرمنفي مي‌شود. علاوه بر اين، نسبت‌هاي مالي گوياي اين مطلب است كه پروژۀ توليد پيل سوختي فاقد هرگونه بدهي است. تحليل حساسيت پروژۀ توليد پيل سوختي در شش حالت نيز از ديدگاه نرخ بازده داخلي و همچنين نقطۀ سربه‌سر توجيه‌پذيري مالي و اقتصادي پروژه را نشان مي‌دهد.