شناسايي موانع توسعه شركت هاي تعاوني روستايي شهرستان اروميه

تشكيل و گسترش شركت هاي تعاوني روستايي يكي از مهم ترين سياست ها و راهبردهاي توسعه ي بخش كشاورزي و جامعه ي روستايي ايران در نيم قرن اخير به شمار مي رود. لذا با توجه به نقشي كه شركت هاي تعاوني روستايي در اين راستا مي توانند داشته باشند تحقيق حاضر با هدف شناسايي موانع توسعه شركت هاي تعاوني روستايي در شهرستان اروميه انجام گرفت. اين تحقيق از لحاظ هدف كاربردي و از نظر روش شناسي تحليلي- اكتشافي مي باشد و رويكردي كيفي -كمي دارد. جامعه آماري مشتمل بر دو گروه بود. گروه اول صاحب نظران و متخصصان در امور تعاوني روستايي بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري هدفمند با 15 نفر انجام شد. گروه دوم مديران و اعضاي هيئت مديره شركتهاي تعاوني روستايي شهرستان اروميه در سال 1400 به تعداد 120 نفر بودند كه با توجه به محدود بودن جامعه آماري از روش سرشماري براي جمع آوري اطلاعات استفاده شد. گردآوري داده ها و اطلاعات به صورت اسنادي و ميداني انجام يافت. تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از تكنيك تحليل عاملي اكتشافي و به كمك نرم افزار spss22انجام شد. نتايج حاصل از تحقيق نشان داد كه موانع توسعه شركت هاي تعاوني روستايي شهرستان اروميه در قالب هفت عامل فرهنگي- اجتماعي، ويژگي هاي ساختاري، اقتصادي، مديريتي، سياستي، سازماني- حمايتي و خدماتي طبقه‌بندي شدند و عامل اول با نام فرهنگي- اجتماعي و با تبيين 11.41درصد از تغييرات واريانس به عنوان مهم ترين عامل معرفي شد كه پايين بودن دانش حرفه اي اعضاي تعاوني، اختلافات ميزان اعضا و اركان تعاوني، پايين بودن روحيه مسئوليت پذيري در بين اعضاي تعاوني از جمله متغيرهاي واقع شده در اين عامل بودند. براساس نتايج به دست آمده، مشكلاتي كه در هفت عامل خلاصه شده اند حدود 62 درصد تغييرات واريانس كل را تبيين مي كردند. باتوجه به نتايج حاصل از پژوهش پيشنهاد مي شود ارتقاء آگاهي اعضاء از طريق برگزاري كارگاه هاي توانمندسازي در رابطه با ماهيت و كاركرد تعاوني ها، برنامه ريزي اصولي و واقع بينانه براساس نيازهاي تعاوني و رفع مشكلات مرتبط با نظام بانكي در اولويت برنامه هاي مرتبط با توسعه تعاوني هاي روستايي در شهرستان اروميه قرار گيرد.