تحليل چالش ‎هاي امنيت غذايي در بين خانوارهاي روستايي (دهستان هفت آشيان، شهرستان كرمانشاه)

امنيت غذايي در ايران همواره يكي از اهداف عمده برنامه ‏هاي توسعه روستايي و كشاورزي بوده است. در اين راستا، خانوارهاي روستايي كه به طور عمده تأمين كننده مواد غذايي كشور هستند مي‎ بايست دسترسي مناسبي به مواد غذايي مطلوب داشته باشند، اين در حالي است كه اين موضوع همواره با چالش ‎هاي بسياري رو به رو بوده است. لذا، هدف اين پژوهش كه در سال 1400 با روش كيفي انجام شد، تحليل چالش ‎هاي امنيت غذايي در خانوارهاي روستايي بود. جامعه تحقيق، سرپرستان خانوارهاي روستايي دهستان هفت آشيان شهرستان كرمانشاه بودند (375=N). ابزار اصلي گردآوري داده‎ ها، مصاحبه عميق با افراد مطلع بود كه از طريق نمونه‏ گيري هدفمند و با روش گلوله برفي، مورد مطالعه قرار گرفتند (35=n). تجزيه و تحليل داده هاي گردآوري شده به روش تحليل محتوا و با استفاده از نرم افزار MAX-QDA12، منجر به شناسايي 44 مفهوم در قالب 4 مقوله اصلي شد؛ بر اين اساس، چالش‎ هاي اساسي امنيت غذايي در منطقه مورد مطالعه به ترتيب اهميت شامل: چالش‎ هاي مالي و اعتباري (فراواني تجمعي: 212)، ضعف سيستم مديريتي و قانونگذاري (فراواني تجمعي: 190)، چالش‎هاي فرهنگي ـ اجتماعي (فراواني تجمعي: 183)، پيچيدگي ماهيت كشاورزي و شرايط محيطي (فراواني تجمعي: 181) بود. بنابراين، بهبود وضعيت درآمدي خانوارهاي روستايي و نظارت دقيق و درست بر قيمت گذاري‏ ها توسط مسئولان تأثيرات مهم و قابل توجهي در بهبود وضعيت امنيت غذايي خواهد گذاشت و توجه بيشتر مسئولان بر چالش ‏هاي مالي و اعتباري مي‎ تواند بسيار راهگشا و مفيد باشد.