شاخص‌هاي فرهنگ سياسي ايران در دفاع مقدس

فرهنگ‌سياسي هر كشوري از ايستارهاي مشخصه مردم آن نسبت به ويژگي‌هاي عمده نظام‌هاي سياسي - اجتماعي كه در درون مرزهاي آن وجود دارد، سرشت و ماهيت نظام سياسي، تعريف و تعيين‌ شايدها و نشايدهاي حكومت و نقش مشاركت‌هاي فردي و جمعي در حكومت تشكيل مي‌يابد. جمهوري اسلامي ايران با پيروزي انقلاب اسلامي و شروع جنگ تحميلي رژيم بعث عراق بسياري از شاخص‌هاي فرهنگ سياسي را در جهت پيشبرد اهداف خود بازتوليد نمود. اين پژوهش در پي پاسخگويي به اين سوال اصلي است كه شاخص‌هاي فرهنگ سياسي ايران در دفاع مقدس چه بوده است. اين پژوهش به روش توصيفي و تحليلي و با استفاده از مطالعات اسنادي، كتابخانه‌اي انجام گرفته است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه شاخص‌هاي مشاركت در انتخابات، اسطوره سازي، بيگانه هراسي، امر به معروف و نهي از منكر، تساهل و مدارا، حمايت از مستضعفان، شهادت طلبي، صدور انقلاب، غرب ستيزي، انتظار ظهور حضرت قائم(عج)، بسيج سياسي، احزاب سياسي، فضاي امنيتي، تعصب گرايي و تقليد گرايي، جناح‌بندي و تشكل سازي، و عامليت سياسي نخبگان سهم بسزايي در دوران هشت سال دفاع مقدس و عبور ايران از اين مقطع سرنوشت‌ساز در تاريخ داشته است.