سازمان‌هاي غيردولتي و برساخت مسائل اجتماعي (مطالعۀ اتنوگرافيك سازمان‌هاي غيردولتي سردشت)

پيدايش سازمان‌هاي غيردولتي در سردشت، با تنوع و تشديد مسائل و آسيب‌هاي اجتماعي گره خورده است. پژوهش حاضر با رويكرد سازه‌گرايي اجتماعي و با روش اتنوگرافي شهري به ميانجي تجربه و روايت جمعي از كُنشگران مدني، از راه شناسايي راهبردهاي ادعاسازي و ساختن راه‌حل‌ها به نحوۀ برساخت مسائل اجتماعي توسط سازمان‌هاي غيردولتي سردشت پرداخته است. داده‌هاي اين پژوهش از طريق مصاحبۀ نيمه‌ساختارمند گردآوري و از راه تحليل تماتيك كدگذاري شده است. نمونه‌هاي موردمطالعه شامل 34 نفر از فعالان مدني و داراي كنش‌ورزي يكسره در 31 سازمان غيردولتي بود كه به روش نمونه‌گيري با بيشترين تنوع گزينش شدند. بر پايهٔ داده‌هاي ميداني، «برساخت مسائل اجتماعي» در جايگاه رويكرد، عامل پيدايش اغلب سازمان‌هاي غيردولتي در سردشت بوده است. اين سازمان‌ها براي به ادراك درآوردن مسائل اجتماعي، از راهبردهاي «بسترسازي»، «حساس‌سازي» و «نياز/مندسنجي» به‌عنوان «راهبردهاي ادعاسازي» بهره گرفته‌اند و با توسل به اقداماتي چون «توانمندسازي فكري»، «توانمندسازي عملي» و «ارائۀ خدمات مستقيم» به ساختن راه‌حل‌ها مبادرت نموده‌اند. بر مبناي يافته‌ها، راه‌حل‌ها و اقدامات سازمان‌هاي غيردولتي، در ذيل راه‌حل‌هاي فردي قابل دسته‌بندي است و جهت‌دهيِ اقدامات آن‌ها معطوف به تغيير فردي بوده است. رويكرد يادشده به دليل تداوم شرايط ساختي مسائل و آسيب‌هاي اجتماعي، به تغييرات نهادي و اجتماعي نمي‌انجامد.