اعتبار لعان در مواجهه با فناوريهاي نوين در فقه و حقوق ايران

خانواده يكي از اصولي‌ترين نهادهاي جامعه است كه نقش بسيار مهمي در شكل‌ گيري و توسعه فردي و اجتماعي ايفا مي‌ كند. اعضاي خانواده به واسطه رابطه نسبي و سببي به يكديگر پيوند خورده و شرع و قانون براي حفظ و صيانت از اين نهاد و استحكام روابط خانوادگي، تكاليف و حقوق فراواني مقرر كرده است. لعان كه در اصطلاح فقهي به مباهله ميان زوجين اطلاق مي‌ شود، مراسمي است كه به جهت ادعاي مرد مبني بر زناي زن يا در صورت انكار فرزند توسط شوهر و با لفظ و شرايط مخصوص در نزد حاكم صورت مي پذيرد و به‌ عنوان يكي از اقسام قطع رابطه زوجيت در فقه اسلام و حقوق مدني ايران مطرح شده است. فناوريهاي نوين و رشد سريع آن و تأثيرات شگرفي كه در تمام حوزه‌ ها ايجاد نموده است؛ نگارنده اين مقاله را بر آن داشت تا ضمن در نظر گرفتن ماهيت و آثار لعان، كاركرد يافته‌ هاي نوين پزشكي در مواجهه با دعاوي نسب را بررسي نموده و ميزان اعتبار آن را مشخص نمايد. مباني فقهي ـ اصولي و قواعد حقوقي به عنوان مرجع اين تحقيق قرارگرفته و مشخص گرديد كه اگر از ابزار ديگري (غير از لعان) كه موجب يقين يا ظن متآخم به علم باشد، بتوان به صحت يا سقم دعوي مرد پي برد، جايگزين مناسبي براي لعان و فيصله دعواست.