اعتبارسنجي مدل كارآفريني آموزشي در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي ايران

اين پژوهش، به اعتبارسنجي مدل كارآفريني آموزشي در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي ايران پرداخته است. ابعاد و مولفه‌هاي حاصل از انجام پژوهش كيفي در اين پژوهش، با رويكرد پيمايشي نيز مورد بررسي قرار گرفت. جامعه پژوهش مديران و كارشناسان مراكز كارآفريني دانشگاه‌هاي شهر تهران بودند كه با استفاده از جدول مورگان و كرجسي، 256 نفر به عنوان نمونه تعيين و سپس به روش نمونه گيري در دسترس اجرا شد. ابزار پژوهش پرسشنامه محقق ساخته بود كه روايي و پايايي آن با استفاده از روايي محتوايي و ضريب آلفاي كرونباخ با استفاده از نرم افزار SPSS بررسي شد. براي اطمينان از نرمال بودن داده‌ها از آزمون كولموگروف-اسميرنوف استفاده شد. تحليل‌هاي آماري در اين پژوهش به كمك نرم افزارهاي SPSS و LISREL انجام شده است. از تحليل عاملي تأييدي براي اعتبارسنجي مدل استفاده شد. بار عاملي و آزمون تي 17 مقوله اصلي در قالب 6 بعد مدل پارادايمي در مدل كارآفريني آموزشي دانشگاه­ها كه متشكل از 108 مقوله فرعي مي‌باشد مورد بررسي قرار گرفت. نتايج حاكي از آن است كه در هر 6 مقوله رابطه مطلوبي بين شاخص‌ها (متغير مشاهده شده) با مؤلفه خود (متغير پنهان) و بين مؤلفه‌ها با بعد عوامل (متغير پنهان) برقرار است. شاخص‌هاي نيكويي برازش براي هر 6 مقوله مورد بررسي قرار گرفت و نتايج نشان داد كه با توجه به دامنه پذيرش هر يك از شاخصهاي نيكويي برازش مدل از برازش خوبي برخوردار است. نتايج اين تحقيق نشان مي‌دهند كه عوامل و مولفه‌هاي شناسايي شده در مدل ارائه شده كارآفريني آموزشي در دانشگاه‌ها و موسسات آموزش عالي ايران  داراي اعتبار و ارتباط‌هاي معناداري  است. اين مدل مي‌تواند به عنوان يك ابزار مؤثر براي توسعه و بهبود آموزش كارآفريني در اين موسسات مورد استفاده قرار گيرد.