خطاهاي بارز واژگاني-معنايي در ترجمۀ انگيسي آثار فارسي در حوزۀ ادبيات معاصر پايداري

ادبيات پايداري از گونه هاي بسيار مهم ادبيات محسوب مي شود. شناساندن اين نوع از ادبيات به مخاطبان داخلي يك كشور محدود نشده و درنورديدن مرزهاي خارجي براي اشاعۀ فرهنگ مقاومت اهميت فراواني دارد. ترجمه كتاب هايي كه به معرفّي آثار پايداري پرداخته‌اند گامي در اين مسير است. پايش مستمر بروندادهاي اين حوزه و تحليل خطاها مي تواند منجر به ارتقاء كيفي ترجمه اين آثار شود. پژوهش حاضر با تكيه بر الگوي تركيبي تحليل خطاي كشاورز، ويلر و ديگران (2006)، و لاكسانا و موريستاپوتري (2018) به بررسي خطاهاي بارز واژگاني-معنايي در ترجمه انگليسي اين نوع متون پرداخته است. طبق يافته ها، هيچ‌يك از انواع خطاهاي حذف در سطح جمله يا حتي واژه مشاهده نشد. نتايج تحقيق حاكي از آن بود كه 57.20% از كل خطاها به سبب انتخاب همايندها و معادل هاي نادرست براي واژه هاي عام و فرهنگ محور رخ داده است. همچنين، در مجموع، يك سوم (33.33%) از كل خطاها مربوط به اصطلاحات و كاربرد صورت نادرستي از واژه هاست. نهايتاً، از نتايج پژوهش چنين مشخّص گرديد كه كمترين درصد خطاها (4.80%) مربوط به الحاق نابجاي واژه هاي اضافي و نامرتبط و انتخاب برابرنهادهايي با معناي ابهام زا بوده است. نتايج مطالعة حاضر براي آگاه سازي مترجمان نوپا از ظرايف ترجمه آثار در حوزه ادبيات پايداري و نيز توانمندسازي دانشجويان مطالعات ترجمه مي تواند مفيد باشد.