تحليل معنايي نقوش ويژه سفالينه‌هاي هزاره‌هاي سوم تا چهارم ق.م. فرهنگ موسيان (با اتكاءِ بر جهان‌نگري و باورهاي اجتماعي_فرهنگي مردمان پيش از تاريخ)

مستندات فرهنگي و هنري متعددي از بوميان فرهنگ موسيان، مردماني كه پيش از تاريخ در نقاطي از جنوب ايران قديم زندگي مي‌كرده‌اند، به جاي مانده است. از اين ميان، نگاره‌هاي تصويرسازي شده ويژه‌اي بر روي سفالينه‌ها از اين فرهنگ كشف شده است كه بسيار جلب توجه مي‌كند. آنچه باعث مي‌شود اين نگاره‌ها شاخص به نظر آيد نقوش تجريديِ بر روي آن سفال‌نگاره‌ها با محوريت انسان است. ترسيم اين نقوش تجريدي و خاص نمي‌تواند بي‌معنا و مفهوم بوده باشد. سوال اساسي در اينجا اين است كه نقوش تصويرسازي شده اين نگاره‌ها چه معنا، مفاهيم و پيام‌هاي پنهاني را در خود مستتر داشته و منتقل مي‌كنند؟ با اين توجه مسأله اصلي پژوهش حاضر، دريافت معناي پنهان در اين نگاره‌ها با توجه به عناصر تصويري كاربردي در آنهاست. هدف پژوهش حاضر ضمن مطالعه بخش مغفول مانده از هنرهاي تجسمي در فرهنگ ايران پيش از تاريخ، اثبات هم-گني اين نگاره‌ها در يك رسته و با يك نام موسومي بر اساس دريافت معناي پنهان نگاره-ها از جهان‌نگري اعتقادي_اجتماعي و فراروايت شده در فرهنگ پيشاتاريخ است. اين مهم با اتكاء به شناخت و شناساندن زيست اجتماعي_فرهنگي مردمان پيش از تاريخ و تعميم آن به عناصر تصويري نگاره‌هاي فرهنگ موسيان محقق خواهد شد. بر اين اساس روش پژوهش حاضر كيفي_تحليلي بوده كه داده‌هاي آن با رويكرد تاريخي و با كاربست ابزار كتابخانه‌اي مهيا شده است. با تحليل و تأويل متقن، معناي پنهان سفال‌نگاره‌هاي پيشاتاريخ موسيان آشكار و نگاره‌ها با عنوان و رسته نگاره‌هاي نمادين_اعتقادي فرهنگِ پيشاتاريخ موسيان موسوم مي‌شود. اين گزاره اخير از نتايج بنيادين پژوهش است.