تأثير بسته آموزشي مبتني بر الگوي يادگيري معكوس بر مهارت فراشناخت و حل مسئله دانش آموزان

زمينه: در شيوه‌هاي سنتي تدريس دانش‌آموزان فرصتي براي درگيرشدن در فعاليت‌هاي حل مسئله و مديريت دانش خود ندارند. لذا تغيير رويكرد آموزش از شيوه حضوري در جهت استفاده از امكانات و منابع برخط اهميت زيادي پيدا كرده است كه منجر به شكل‌گيري روش‌هاي نوين مي‌شود. يكي از اين روش‌ها يادگيري معكوس است كه مي‌تواند در جهت رشد مهارت‌هاي اساسي كمك نمايد. هدف: هدف پژوهش تعيين اثربخشي بسته آموزشي مبتني بر الگوي يادگيري معكوس بر فراشناخت و حل مسئله دانش‌آموزان است. روش: روش پژوهش حاضر، نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري كليه دانش‌آموزان ابتدايي شهرستان الشتر بودند. از ميان آن‌ها تعداد 60 دانش‌آموز به روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شد. ابزار جمع‌آوري اطلاعات پرسشنامه فراشناختي هارولدانيل و عابدي (1996) و آزمون حل‌مسئله (محقق ساخته) بود. گروه كنترل به شيوه مرسوم اما براي گروه آزمايش يك بسته آموزشي مبتني بر الگوي يادگيري معكوس تهيه كه در آن فعاليت‌هاي معلم و دانش‌آموز در سه مرحله قبل و حين و بعد از كلاس طراحي‌شده بود. داده‌ها با تحليل كوواريانس تك متغيري و چندمتغيري تحليل شد. يافته‌ها: با توجه به نتايج به‌دست آمده تفاوت بين گروه آزمايش و كنترل در متغير مهارت‌هاي فراشناختي و حل‌مسئله معني‌دار بود (p 0.01). يعني ميانگين گروه آزمايش در هر دو متغير بيشتر از گروه كنترل بوده است. نتيجه‌گيري: بر اساس يافته‌ها مي‌توان گفت كلاس معكوس به مديريت بهتر زمان تدريس، پرورش فراشناخت و حل مسئله دانش‌آموزان كمك كرده است. معلم نيز فرصت بيشتري دارد تا بر مسائل و مطالب مهم تمركز كند و يادگيري مؤثر و عميق‌تري را شاهد باشد.