اثربخشي هنردرماني والد - كودك بر مؤلفه‌هاي دلبستگي و نشانه‌هاي نافرماني مقابله‌اي

زمينه: نافرماني مقابله اي يكي از اختلالات شايع و مخرب دوران مدرسه است كه ارتباط نزديكي با مشكلات دلبستگي دارد. در پژوهش‌هاي مختلف، هنردرماني والد-كودك در بهبود مؤلفه‌هاي دلبستگي مؤثر شناخته شده ولي اثربخشي اين روش بر اختلالات بروني سازي شده كودكان كمتر مورد توجه قرار گرفته است. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي برنامه هنردرماني والد-كودك تدوين شده توسط محققين پژوهش حاضر بر مؤلفه هاي دلبستگي و نشانه هاي اختلال نافرماني مقابله اي بود. روش: اين پژوهش به شيوه‌ي شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل انجام شد. جامعه آماري، كليه مراجعين با تشخيص نافرماني مقابله اي 7 تا 9 ساله مراجعه كننده به مركز مشاوره دانشگاه آزاد اسلامي اراك در بهار سال 1400 بودند كه تعداد 24 نفر از آنان به روش نمونه گيري از جامعه‌ي در دسترس انتخاب شدند و به صورت جايگزيني تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل جايگزين شدند. از پرسشنامه هاي دلبستگي مركز كاين شيپ (2006) و مقياس درجه بندي اختلال نافرماني مقابله اي هومرسون (2006) به عنوان ابزار پژوهش استفاده شد. برنامه هنردرماني والد-كودك به عنوان متغير مستقل بر روي گروه آزمايش اجرا گرديد و اثربخشي آن با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره مورد ارزيابي قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد متغير مستقل به طور معناداري موجب بهبود نمرات در مقياس ارزيابي مؤلفه هاي دلبستگي (f= 86.542, p 0.01) و زيرمقياس‌هاي آن وكاهش نشانه هاي نافرماني مقابله اي (f= 47/35, p 0.05) شده است. نتيجه‌گيري: بنابر يافته‌هاي اين پژوهش، هنردرماني والد-كودك مي تواند موجب بهبود مؤلفه هاي دلبستگي و كاهش نشانه‌هاي اختلال نافرماني مقابله اي شود.