اثربخشي آموزش تكنيك هاي ذهن آگاهي بر ناگويي هيجاني و اضطراب اجتماعي بر اساس سيستم هاي مغزي - رفتاري

زمينه: تحقيقات نشان مي دهد ناگويي هيجـاني و مؤلفه هاي دشـواري در شناسـايي احساسات با نشانه هاي اختلال اضطراب اجتماعي رابطه مثبت دارند و فاكتورهاي شناختي اختلال اضطراب اجتماعي را حفظ و موجب اجتناب از ديگران مي شوند. هدف: اين پژوهش با هدف تعيين ميزان اثربخشي آموزش تكنيك هاي ذهن آگاهي بر ناگويي هيجاني، در زنان داراي ناگويي هيجاني بالا و بر اضطراب اجتماعي، در زنان داراي اضطراب اجتماعي بر اساس سيستم هاي مغزي - رفتاري آن ها و تعيين ميزان تفاوت اثربخشي در دو گروه از اين زنان، طرح و اجرا گرديد. روش: روش اين پژوهش، نيمه آزمايشي با نمونه گيري غيرتصادفي و در دسترس با طرح دو گروهي (گروه آزمايش و گروه كنترل) همراه با پيش آزمون  -پس آزمون و پيگيري بود. جامعه آماري شامل 16 نفر از زنان در دسترس داراي ناگويي هيجاني بالا و 16 نفر از زنان داراي اضطراب اجتماعي، بدليل در دسترس بودن، در سال 1398 بود كه هر كدام به دو گروه آزمايش و كنترل انتخاب شدند. يافته‌ها: نتايج تحليل واريانس آميخته تغييراتِ معنادار دو گروه را براي عامل درون گروهي نشان داد و اثرات گروه و تعاملي زمان و گروه نيز معنادار بود. نتايج تحليل واريانس چندمتغيري براي مقايسه اثر گروه بر تركيب خطي اثربخشي آموزش تكنيك هاي ذهن آگاهي بر ناگويي هيجاني در زنان داراي ناگويي هيجاني بالا و بر اضطراب اجتماعي، زنان داراي اضطراب اجتماعي بر اساس سيستم هاي مغزي - رفتاري آن ها در كوتاه‌مدت و بلندمدت نشان داد كه اثر عامل گروه بر تركيب خطي اثربخشي آموزش تكنيك هاي ذهن آگاهي... در پس آزمون و پيگيري از لحاظ آماري معنادار بود. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد كه متغيرهايي همچون ناگويي هيجاني و اضطراب اجتماعي، تحت تأثير آموزش ذهن آگاهي بر اساس سيستم هاي مغزي - رفتاري تغيير نمودند و تفاوت اساسي در دو گروه آموزشي بوجود آمد كه پيش از اين مابين اين دو اختلال، بطور همزمان مقايسه اي صورت نگرفته بود.