تدوين الگوي مشاوره‌اي استقرار پايگاه هويت مهاجران مبتني بر بازگشت به خويشتن مستخرج از استعاره‌هاي داستان‌هاي مثنوي معنوي

زمينه: هويت، سازه‌اي متغير و پويا است و در معرض مؤلفه‌هاي فرهنگي متفاوت، دچار تغييرات بنيادين مي‌شود. مهاجران در مواجهه با جامعۀ ميزبان، واكنش‌هاي متفاوتي به سازگاري هويت خود با شرايط فرهنگي جديد، نشان مي‌دهند. علي رغم اهميت بالاي هويت و تغييرات آن در شرايط فرهنگي و جغرافيايي متفاوت و چگونگي شكل‌گيري پايگاه جديد هويتي در افراد مهاجر، هيچ يك از پژوهش‌ها مشخصاً به بحث سرگشتگي هويتي ناشي از مهاجرت و چگونگي كمك به فرد در بازتعريف هويت به‌عنوان امري پويا نپرداخته‌اند.هدف: پژوهش حاضر با هدف تدوين الگويي جهت كمك به دانشجويان مهاجر براي شكل‌دهي به پايگاهي استقراريافته از هويت با تمركز بر بازگشت به خويشتن انجام شد.روش: پژوهش حاضر با رويكرد كيفي و روش هرمنوتيك كلاسيك انجام شد. جامعه پژوهش، اثر معروف مولانا جلال‌الدين محمد بلخي، يعني مثنوي معنوي بود و نمونه موردنظر با توجه به محتواي پژوهش دو داستان؛ ني نامه و كنيزك و پادشاه از دفتر اول مثنوي معنوي بود. دو داستان مذكور به‌ عنوان يك منبع اسنادي مورد استناد قرار گرفته است و كدگذاري اوليه مبتني بر روش هرمنوتيك و با تأكيد بر وجه استعاري داستان‌هاي مذكور انجام شد و از طريق فرآيندهاي توصيفي و تفسيري، ساختار زيربنايي پژوهش ترسيم شد. يافته ها: نتايج حاصل از تجزيه ‌و تحليل داده‌ها در قالب الگوي مشاوره‌اي با شش فرآيند 1) اتحاد درماني 2) كشف مقصود جان 3) آگاهي بخشي 4) اصل جويي 5) وحدت بخشي و 6) پايان بخشي، صورت‌بندي شد كه هر فرآيند، محتوا، هدف و فنون مختص به خود را دارد.نتيجه‌گيري: الگوي استقرار پايگاه هويت مبتني بر بازگشت به خويشتن بر اساس مؤلفه‌ها و چهارچوب نظري مستخرج از آن، مي‌تواند در جهت حل چالش‌هاي هويتي دانشجويان مهاجر مفيد واقع شود.