پيش بيني رشد پس از سانحه بر اساس سبك هاي كنار آمدن با ميانجي گري حرمت خود در بيماران بهبوديافته از كوويد19

زمينه: ويروس كوويد-19 به دليل فراگيري و عدم اطمينان از نتيجه درماني، موجب پريشاني زيادي در بيماران ميشود كه حتي ممكن است فرد را دچار تروما كند. چندين مطالعه نقس سبك هاي كنار آمدن و حرمت خود را در بهبودي از بيماري نشان داده اند. اما در مطالعه نقش ميانجي حرمت خود در رابطه بين سبك هاي كنار آمدن و رشد پس از سانحه در بيماران كرونايي شكاف تحقيقاتي وجود داشت. هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش‌بيني رشد پس از سانحه بر اساس سبك‌هاي كنار آمدن‌ با ميانجي‌گري حرمت خود در بيماران بهبود يافته از كوويد 19انجام شد. روش: روش توصيفي از نوع همبستگي بود، جامعه آماري اين پژوهش شامل بيماران كرونايي بهبوديافته در شهرستان ساري در نيمه دوم سال 1401 بودند. نمونه پژوهش حاضر بر اساس نمونه‌گيري در دسترس و به تعداد 250 نفر بود. ابزار پژوهش شامل، پرسشنامه رشد پس از سانحه (تدسچي و كالهون، 1996)، پرسشنامه سبك‌هاي كنار آمدن(پاركر و اندلر، 1990)  و پرسشنامه حرمت خود (كوپر اسميت، 1967) بود. به منظور تحليل آماري داده ها، از تحليل مسير و آزمون معادلات ساختاري استفاده شد. يافته ها: نتايج نشان داد رابطه مثبت و  معنادار بين سبك‌هاي كنار آمدن، حرمت خود و رشد پس از سانحه در بيماران بهبود يافته از كوويد 19 وجود داشت. همچنين حرمت خود در رابطه متقابل بين سبك هاي كنار آمدن و رشد پس از سانحه در بيماران بهبود يافته از كوويد 19  به طور معنادار و مثبت نقش ميانجيگر داشت. نتيجه‌گيري: بخشي از اثر متقابل سبك هاي كنار آمدن بر رشد پس از سانحه با حرمت خود قابل توجيه است و داشتن سبك هاي كنار آمدن سالم با همراهي عامل حرمت خود سالم، منجر به رشد پس از سانحه در بيماران بهبود يافته از كوويد 19 ، شد