پيش بيني تعهد زناشويي بر مبناي صفات سه گانه تاريك و پنج عامل بزرگ شخصيت

زمينه: تعهد زناشويي در روابط بلند مدت تحت تأثير عوامل زيربنايي از جمله صفات شخصيتي است. پيشينه پژوهش نشان مي دهد كه ناهمساني هاي متعددي در رابطه با اينكه كدام صفات شخصيتي با تعهد زناشويي رابطه دارد، ديده مي شود. بعلاوه عمده اين پژوهش ها بر پنج عامل بزرگ شخصيت متمركز بوده اند و به نقش صفات سه گانه تاريك در پيش بيني تعهد زناشويي بسيار كم پرداخته شده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف پيش بيني  تعهد زناشويي بر اساس صفات سه گانه تاريك و پنج عامل بزرگ شخصيت در زنان متأهل انجام شد. روش: اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. در اين پژوهش 327 زن متاهل مراجعه كننده به مراكز مشاوره تحت نظارت بهزيستي شيراز به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. از شركت كنندگان درخواست شد تا مقياس صفات سه گانه تاريك، فرم كوتاه (جونز و پائولوس، 2014)، پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصيت (مك كري و كاستا، 2004)، پرسشنامه تعهد زناشويي (آدامز و جونز، 1997) را تكميل كنند. براي تحليل داده هاي پژوهش از ضريب همبستگي پيرسون، و رگرسيون چندگانه استاندارد استفاده شد. يافته  ها: نتايج نشان داد كه در بين متغيرهاي صفات سه گانه تاريك و پنج عامل بزرگ شخصيت، روان رنجورخويي (β= -0.301, p 0.001) و ماكياوليسم (β= -0.105, p 0.05) پيش بيني كننده هاي منفي و معنادار و وظيفه شناسي (β= 0.214, p 0.01) پيش بيني كننده مثبت و معنادار تعهد زناشويي است. همچنين تركيب متغيرهاي پژوهش به طور معناداري با تعهد زناشويي رابطه دارد و 25/9 درصد از واريانس آن را تبيين مي كند. نتيجه‌گيري: بر اساس نتايج به دست آمده مي توان بيان كرد كه روان رنجورخويي، وظيفه شناسي، و ماكياوليسم نقش مهمي در پيش بيني تعهد زناشويي دارند. بنابراين جهت افزايش تعهد زوجين در روابط بلند مدت، توجه به نقش اين متغيرها ضروري است.