پيش‌بيني باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مواد در مردان مصرف‌كننده مت آمفتامين بر اساس پريشاني روانشناختي با نقش واسطه‌اي خودكارآمدي

زمينه: پژوهش‌ها نشان داده‌اند ارتباط بين خودكارآمدي فردي و پريشاني روانشناختي باعث مي‌شود كه باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مت آمفتامين در مردان مصرف‌كننده به شدت تحت تأثير قرار گيرند. با اين وجود تاكنون مطالعه‌اي به بررسي نقش واسطه‌اي خودكارآمدي در رابطه بين باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مواد و پريشاني روانشناختي انجام نشده است. هدف: اين مطالعه با هدف پيش‌بيني رابطه بين خودكارآمدي، پريشاني روانشناختي و باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مواد در مردان مصرف‌كننده مت آمفتامين انجام شد.روش: روش تحقيق توصيفي-همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري مردان 65-20 ساله استان اصفهان بودند كه در سال 1400-1401 سوء مصرف مت آمفتامين داشتند. بر اساس معيارهاي ورود و خروج، 262 نفر از طريق نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسشنامه‌هاي عقايد وسوسه انگيز (بك و همكاران، 1993)، افسردگي، اضطراب-استرس (لاويباند و لاويباند، 1996) و خودكارآمدي عمومي (شرر و همكاران، 1982) را تكميل كردند. داده ها با استفاده از روش معادلات ساختاري و نرم افزار SMARTPLS تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: مقايسه شاخص‌هاي برازش با مدل علي طراحي شده برازندگي مناسب مدل تعيين شده را تأييد كرد. همانطور كه نتايج ضرايب رگرسيون استاندارد مستقيم نشان داد كه پريشاني رواني، همبستگي مثبتي با باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مواد مخدر دارد، پريشاني روانشناختي تأثير مستقيم و منفي بر خودكارآمدي و خودكارآمدي تأثير مستقيم و منفي بر باورهاي ولع مصرف دارد (0/05  p). همچنين، خودكارآمدي رابطه بين پريشاني روانشناختي و باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف را واسطه مي‌كند (0/05 p). نتيجه‌گيري: نتايج پژوهش نشان مي‌دهند كه توسعه مداخله‌هايي براي افزايش خودكارآمدي فردي و كاهش پريشاني روانشناختي مي‌تواند به‌عنوان استراتژي‌هاي مؤثر در كاهش باورهاي وسوسه‌انگيز مصرف مواد و در پيشگيري از استفاده از مت آمفتامين توسط مردان مصرف‌كننده اين مواد، مورد استفاده قرار گيرد. اين نتايج مي‌توانند به مديران و متخصصان در حوزه بهداشت راهنمايي كننده باشند تا برنامه‌هاي مداخله‌اي مؤثرتري را براي كاهش مصرف مت آمفتامين در اين گروه از افراد طراحي و اجرا كنند.