اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر باورهاي خودكارآمدي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان

زمينه: امروزه توجه به باورهاي خودكارآمدي و سرزندگي از اهميت بالايي برخوردار است. تحقيقات نشان داده است كه در تغيير رفتار و شناخته، لازم است ارتباط روانشناختي فرد با افكار و احساساتش افزايش يابد كه به معناي ايجاد توانايي انتخاب گزينه مناسب از بين گزينه هاي مختلف و نه انجام عملي كه فقط براي اجتناب از افكار، احساس ها، خاطره‌ها يا اميال آزاردهنده باشد. بنابراين آيا درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با شش فرآيند پذيرش، ارتباط با زمان حال، گسلش، ارزش، مشاهده خود و عمل متعهدانه مي‌تواند منجر به باورهاي خودكارآمد و سرزندگي تحصيلي ‌شود؟ هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر باورهاي خودكارآمدي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان بود. روش: روش پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل همه دانش‌آموزان سال دوم مقطع متوسطه منطقه 3 شهر تهران درسال تحصيلي 1401-1400 بودند كه از بين اين دانش آموزان تعداد 30 نفر به صورت روش نمونه گيري تركيبي (تصادفي ساده و در دسترس) انتخاب شدند و به تصادف در دو گروه كنترل و آزمايش قرار گرفتند. براي جمع آوري اطلاعات از دو پرسشنامه خودكارآمدي شرر (1980) و پرسشنامه سرزندگي تحصيلي مارتين و مارش (۲۰۰۶) استفاده شد. براي تحليل داده ها از آزمون هاي تحليل كوواريانس چند متغيره استفاده شد.يافته ها: نتايج نشان داد كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد باعث بهبود باورهاي خودكارآمدي و سرزندگي تحصيلي دانش آموزان در مرحله پس آزمون شد. (0/01  p).نتيجه‌گيري: بر اساس يافته هاي اين تحقيق مي توان گفت كه درمان مبتني بر پذيرش و تعهد با افزايش انعطاف پذيري روانشناختي بر بهبود باورهاي خودكارآمدي و سرزندگي تحصيلي مؤثر بودند، ازاين رو آگاهي از اين مداخلات مي تواند در دانش آموزان مؤثر واقع شود.