شماره ركورد
1382196
عنوان مقاله
عوامل مؤثر بر پاسخ پيش بيمارستاني به حوادث ترافيكي با انبوه مصدومين: تحليل محتواي كيفي
پديد آورندگان
افراسيابي فر ، اردشير دانشگاه علوم پزشكي ياسوج - گروه پرستاري , سادات ، جواد دانشگاه علوم پزشكي ياسوج - گروه پرستاري , وفايي نسب ، محمدرضا دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي - مركز تحقيقات پيشگيري از حوادث و بحران يزد , خداياريان ، مهسا دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي - گروه آموزش بهداشت
از صفحه
838
تا صفحه
855
كليدواژه
حوادث با انبوه مصدومين , حوادث ترافيكي , پاسخ پيشبيمارستاني , فوريتهاي پزشكي , تحليل محتواي كيفي
چكيده فارسي
زمينه و هدف: يكي از بزرگترين چالشهاي سيستم فوريتهاي پزشكي، پاسخ به حوادث با انبوه مصدومين است. در ايران، عليرغم پيشرفتهاي زيادي كه در خدمات اورژانس پيشبيمارستاني انجام شده است، مشكلات و كاستيهاي بسياري وجود دارد. لذا هدف از اين مطالعه تبيين عوامل مؤثر بر پاسخ پيشبيمارستاني به حوادث ترافيكي با انبوه مصدومين بود. روش بررسي: اين مطالعه به صورت كيفي با روش نيمه ساختار يافته با مشاركت 31 ﻧﻔﺮ از مسئولين و پرسنل اورژانس پيش بيمارستاني، هلال احمر و پليس، به ﺻﻮرت نمونهگيري هدفمند از خرداد 1397 تا شهريور 1398 به روش تحليل محتواي قراردادي انجام گرفت. از آنجا كه محقق در صدد تبيين عوامل مؤثر بر پاسخ پيش بيمارستاني در حوادث ترافيكي با انبوه مصدومين بود، از روش تحقيق كيفي با رويكرد تحليل محتواي قراردادي استفاده كرد. اولين شركت كننده به روش مبتني بر هدف انتخاب شد و ديگر شركت كنندگان به روش نمونهگيري گلوله برفي وارد فرآيند مصاحبه كيفي شدند. سوال اصلي مصاحبه عوامل مؤثر در پاسخ به حوادث ترافيكي با انبوه مصدومين MCTI كه در آنها شركت داشته ايد را شرح دهيد بود. هنگامي كه مشاركت كنندهها داده جديدي به دادههاي قبلي اضافه نكرده و كدهاي جديدي ايجاد نشد، نمونهگيري پايان يافت. از روش تحليل الو و كينگاس كه شامل كدگذاري باز، طبقه بندي كدها، ايجاد طبقه اصلي يا درون مايه مي باشد استفاده شد. يافتهها: در اين مطالعه با 31 مشاركتكننده(27 مرد و 4 زن) به اشباع اطلاعات دست يافتيم كه حداكثر 50 و حداقل 26 سال سن داشتند(ميانگين 35 سال) و سابقه كار آنها حداقل 2 و حداكثر 28 سال(با ميانگين 2/13 سال) بود، درونمايه پاسخ پيشبيمارستاني از سه طبقه مديريت اطلاعات، ارزيابي، مديريت صحنه حادثه تشكيل شده است. اين درون مايه از تجارب متفاوت مشاركتكنندگان در پاسخ به حوادث با انبوه مصدومين از هنگام اعلام بروز حادثه از طرف مركز ديسپچ اورژانس پيشبيمارستاني، ارايه خدمات امدادي و درماني در صحنه حادثه، انتقال مصدومين به بيمارستان و تحويل آنان به مركز تروما، استخراج گرديد. نتيجهگيري: تجميع سازمانهاي امدادي موجب هماهنگي آنان در صحنه حادثه و خدماترساني بهتر به مصدومين ميشود. برگزاري دورههاي آموزشي مشترك 6 ماهه براي كليه كاركنان سازمانهاي امدادي زمينه را براي تعامل بيشتر، هماهنگي و خدماترساني به مصدومين فراهم ميكند.
عنوان نشريه
ارمغان دانش
عنوان نشريه
ارمغان دانش
لينک به اين مدرک