تأثير ريسك كشوري و مؤلفه‌هاي آن بر صادرات كالاهاي صنعتي در كشورهاي عضو سازمان همكاري اسلامي (OIC)

طي سه دهه اخير رشد صادرات صنعتي كشورهاي عضو سازمان همكاري اسلامي(OIC) كند شده ‌است. افزايش هزينه مبادلاتي پنهان در صادرات كالاهاي صنعتي از كانال ريسك كشوري يكي از عوامل موثر شناخته مي‌شود. در مطالعات تجربي اخير عوامل مختلف و تاثيرگذار بر صادرات دوجانبه كشورهاي عضو سازمان همكاري اسلامي معرفي شده‌اند، ولي مطالعات تجربي كه تاثير ريسك كشوري را در جريان صادرات صنعتي دوجانبه مدنظر قرار دهد، بسيار محدود است. از اين‌رو، هدف اصلي مطالعه حاضر بررسي تاثير ريسك كشوري و مولفه‌هاي آن شامل ريسك اقتصادي، مالي و سياسي بر صادرات صنعتي كشورهاي عضو سازمان همكاري اسلامي است. براي دستيابي به اين هدف، در چارچوب مدل جاذبه و به روش حداكثر درستنمايي شبه پواسن (PPML) به بررسي و معناداري اثر ريسك كشوري و مولفه‌هاي تشكيل‌دهنده آن بر صادرات صنعتي دوجانبه كشورهاي عضو OIC در تجارت با شركاي تجاري پرداخته شد. در اين مطالعه از داده‌هاي تابلويي و براي دوره 2021 تا 2002 مورد استفاده قرار گرفت. يافته‌هاي اين مطالعه نشان مي‌دهد ريسك كشوري دركشورهاي عضو سازمان و همچنين مقاصد صادراتي آنها تاثير معناداري بر جريان صادرات صنعتي دوجانبه دارد. اين يافته براساس هريك از مولفه‌هاي تشكيل‌دهنده ريسك كشوري شامل ريسك اقتصادي، مالي و سياسي نيز صادق مي‌باشد. ضمن اينكه ريسك سياسي در مقايسه با ساير عوامل بيشترين تاثير بر صادرات صنعتي كشورهاي عضو OIC دارد. پيشنهاد مي‌شود سازمان همكاري اسلامي و نهادهاي وابسته به آن، سياست‌هاي مناسبي را جهت ايجاد و توسعه پوشش بيمه ريسك سياسي و اقتصادي ارائه نمايند.