اندازه بهينه دولت و اثر آن بر اشتغال بخش صنعت در ايران

سياست مالي يكي از ابزار‌هاي موثر دولت براي دخالت در اقتصاد است. ارتباط بين مداخله دولت در اقتصاد و متغيرهاي كلان از جمله رشد اقتصادي و اشتغال همواره يكي از مسائل مورد بحث در علم اقتصاد است و در مطالعات تجربي متعددي اثرات سياست‌هاي مالي بر توليد، اشتغال و رشد اقتصادآزمون شده است. هدف اصلي اين تحقيق تعيين اندازه بهينه دولت در ايران است. همچنين با توجه به نقش  بخش صنعت در اقتصاد ايران، اثر اندازه بهينه دولت بر اشتغال بخش صنعت ارزيابي مي‌شود. در اين مقاله ضمن استفاده از داده‌هاي دوره زماني 1360 تا 1398 از روش كنترل بهينه براي تعيين اندازه بهينه دولت استفاده شد و سپس با به‌كارگيري روش خود رگرسيوني با وقفه توزيعي (ARDL) اثر كوتاه‌مدت و بلندمدت اندازه بهينه دولت بر اشتغال بخش صنعت ارزيابي شد. نتايج تحقيق نشان داد اندازه بهينه دولت هم در كوتاه‌مدت و هم در بلندمدت اثر مثبت و معنادار بر اشتغال بخش صنعت داشته است. علاوه بر اين، نتايج دلالت بر آن داشت كه تاثير اندازه بهينه دولت بر اشتغال بخش صنعت در مقايسه با اندازه فعلي دولت بيشتر است. به عبارت ديگر در صورتي كه اندازه دولت بهينه باشد، سياست‌هاي مالي تاثير بيشتري بر رشد اشتغال بخش صنعت خواهند داشت.