بيوم نوآوري و مقايسه آن با ساير استعاره‌‌هاي موجود: يك رويكرد پيمايشي

ضرورت درك پديده نوآوري و پيچيدگي‌‌هاي آن، موجب شده كه محققان مختلف براي فهميدن و فهماندن اين پديده از استعاره‌‌هاي متعددي نظير سيستم (نظام)، اكوسيستم، كارخانه، مارپيچ، خوشه، زنجيره، شبكه و ... استفاده كنند؛ اما اخيراً استعاره جديدي به نام بيوم، از حوزه بوم‌‌شناسي براي نوآوري بكار رفته است. مقاله حاضر در پي آن است كه اين استعاره جديد را با استعاره‌هاي قبلي فوق‌‌الذكر مقايسه نمايد و براي اين منظور از پيمايش نظرات صاحب‌نظران استفاده مي‌‌نمايد. براي اين هدف، هشت اصل بهينگي استعاره‌ها (شامل يكپارچه‌‌سازي، جانمايي، تنيدگي، امكان بازگشايي، دليل خوب، تحكيم ترادف، فاصله‌داري و ملموس بودن) و نيز شش قاعده مقبوليت سنجي استعاره‌‌ها (شامل جذابيت، مشهود بودن، متصل بودن، باوركردني بودن، زيبا بودن و واقعي به نظر رسيدن) بين استعاره‌هاي به‌كاررفته براي نوآوري در قالب دو فرضيه اصلي و 14 فرضيه فرعي بررسي مي‌شود كه به تائيد فرضيه‌‌ها مي‌‌انجامد. اين بدان معناست كه استعاره بيوم براي تبيين پديده نوآوري مناسب‌تر است؛ زيرا با به‌كارگيري آن امكان تحليل و سياست‌‌گذاري اجزا تشكيل‌دهنده بيوم كه در حوزه‌‌هاي مختلف از اكوسيستم‌‌ها و روابط بين آن‌ها تشكيل‌شده‌اند، تسهيل خواهد شد. لذا توصيه مي‌شود كه سياست‌گذاران نوآوري از اين چارچوب جديد استفاده كنند.